“ก็ไม่มีอะไรมาก แค่บอกนายว่า บ่ายสองโมงครึ่งรวมตัวกันที่หน้าประตูโรงเรียน นายช่วยบอกเพื่อนเหยียนจิ่วซีด้วยแล้วกัน”
หลี่เหรินฮุยทำหน้ามึนงง “เมื่อเช้าผมโทรหาเพื่อนเหยียนจิ่วซีไม่ติด เธอเปลี่ยนเบอร์โทรหรือเปล่า?”
“เดี๋ยวผมบอกเสี่ยวซีให้เอง”
เมื่อได้ยินคำพูดของหลี่เหรินฮุย ซูโม่ก็ทำสีหน้าพิลึกพิลั่น จะให้โทรติดได้ยังไง สาวนี่ตอนเช้าไม่มีเรียนก็จะเปิดโหมดปิดเสียงตลอด ตอนนี้คงยังหลับอยู่แน่
กลับมาถึงหอพัก จ้าวเทียนและอีกสองคนก็หายไปไหนแล้ว ซูโม่นั่งลงข้างเตียง หยิบโทรศัพท์ออกมาดูข่าว ทันใดนั้นเอง บนใบหน้าก็ปรากฏแววยินดีอย่างเหลือล้น
“ติ๊ง——”
“ข้อสันนิษฐาน SJJ ผ่านการตรวจสอบจากกลุ่มคณิตศาสตร์นานาชาติ ได้รับแต้ม 50!”
ตั้งแต่เมื่อกว่าหนึ่งสัปดาห์ก่อน ระบบก็อัปเกรดเสร็จเรียบร้อยแล้ว ตามที่ซูโม่คาดไว้ หลังจากระบบอัปเดตเสร็จน่าจะมีฟังก์ชันใหม่ แต่ผลลัพธ์กลับทำให้เขาผิดหวังมาก ระบบไม่ได้เปลี่ยนไปเลยสักนิด
ถ้าจะให้บอกว่าต่างตรงไหน ก็มีอยู่ข้อหนึ่ง
ซูโม่รู้สึกว่าระบบดูมีความเป็นมนุษย์มากขึ้นกว่าแต่ก่อน แต่ก็ไม่รู้ว่าเป็นภาพลวงตาของตัวเองหรือเปล่า
พอหาคำตอบไม่ได้ ซูโม่ก็ถามระบบตรงๆ แต่ระบบก็ไม่ได้อธิบายอะไร ได้แต่ตอบกลับมาแค่ประโยคเดียว
“ขอให้ท่านโฮสต์สำรวจด้วยตนเอง”
ตอนนั้นซูโม่แทบคลั่ง หงุดหงิดจนทำอะไรไม่ถูก สุดท้ายก็ต้องปล่อยไป จะให้ทำยังไงได้?
จะด่าก็ด่าไม่ได้ จะตบก็ตบไม่ถึง เลยได้แต่ยอมรับความจริงขอไปที