"เตรียมดื่มแค่ไหน?"
ซูโม่ยิ้มบาง ๆ เอ่ยเรียบ ๆ "ยกมา 5 ลังก่อนเลยพอไหม?"
หวังเย่: "..."
จ้าวเทียน: "..."
จางเสี่ยวชวน: "..."
5 ลังก่อนเลยงั้นเหรอ?
นั่นมันก็ 60 ขวดเต็ม ๆ เลยนะ!
แถมยังมีเบียร์เดิมอีก 1 ลัง รวมแล้วก็ 72 ขวดเป๊ะ!
พวกเขามีแค่ 4 คน เฉลี่ยแล้วคนละ 18 ขวด ต่อให้คอแข็งแค่ไหนก็เอาเรื่องอยู่ดี...
"พอแล้ว!" ทั้งสามพยักหน้ารัวเร็วราวกับลูกเจี๊ยบจิกข้าว
ไม่นานนัก บริกรก็ยกเบียร์มา 5 ลัง พอทุกอย่างพร้อม ซูโม่ก็ยิ้มจาง ๆ เปิดขึ้นว่า "งั้นผมเริ่มก่อนแล้วกัน อกกว้างแผนมั่น"
จ้าวเทียน: "มันสมองนำสุข"
หวังเย่: "สุขล้ำเลอค่า"
จางเสี่ยวชวน: "ค่าควรคู่ฟ้า"
แค่ไม่กี่อึดใจก็วนกลับมาครบรอบ ทำเอาซูโม่อดทึ่งไม่ได้ว่านักศึกษามหา'ลัยชิงหัวนี่พื้นฐานด้านวรรณกรรมแน่นปึ้กจริง ๆ
"ฟ้าประทานบุญ"
"บุญหล่นทับ"
...
เกมรอบนี้ดำเนินไปได้ถึง 7 รอบ สุดท้ายไปสะดุดที่หวังเย่ เขายกแก้วขึ้นหัวเราะร่วน "พอดีคอแห้งเลย"
ดื่มเสร็จ หวังเย่ก็บ่นอุบว่า "หัวหน้า เกมนี้มันง่ายเกิน ไร้ความท้าทายสิ้นดี!"
"งั้นเหรอ?"
ซูโม่ยิ้มพลางหันไปทางหวังเย่ "นายสลับที่กับจ้าวเทียนสิ เดี๋ยวฉันให้โจทย์ยาก ๆ หน่อย"
"ชิ ต่อคำสำนวน จะไปยากอะไร?" หวังเย่เดินไปข้างจ้าวเทียน ทำท่าอวดดี "มาเลยคุณเทียน ให้ผมสอนหัวหน้าสักบท"