“พี่ใหญ่อิ่งไม่ต้องเกรงใจครับ”
“ใช่ครับ ไม่รู้ว่าพี่ใหญ่มีไอเดียแบบไหน?”
“พี่ใหญ่อิ่ง ตรงนี้ไม่มีคนนอกหรอก เล่ามาได้เลย”
…
ซุนลี่หมินจิบน้ำแล้วพูดตาม “เจ้าอิ่ง พูดมาเลยดีกว่า แผนสุดถึกของเจ้ามันคืออะไรกันแน่?”
รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าที่ชราของอิ่งเหวินหลง แล้วเขาก็เอ่ยออกมาช้า ๆ เพียงเก้าคำ
“ใช้นิวเคลียร์ยิงพายุหมุนเขตร้อนให้แตกกระจาย!”
“……”
เงียบ!
ตกใจ!
ทั้งห้องประชุมเงียบสนิทราวกับมีกาเกาะ
แผนนี้มัน… ถึกจริง ๆ นี่!!!
ใช้นิวเคลียร์ฟันธงระเบิดพายุหมุนเขตร้อนทิ้งตรง ๆ?
นี่มัน…
โอกาสสำเร็จนี่น่า บอกตามตรง ค่อนข้างสูงเลยนะ!
แต่ทว่าในใจของทุกคนก็ยังไม่อาจวางใจได้
ซุนลี่หมินที่กำลังจิบน้ำอยู่ต้องฝืนกลั้นน้ำไม่ให้พ่นออกมา แล้วบังคับกลืนมันลงไปเต็ม ๆ แถมเสียงยังแปลก ๆ ออกมาอีกนิด
“เจ้าอิ่ง แผนนี้ของเจ้า… จริงจังใช่ไหม?”
“แน่นอน!”
อิ่งเหวินหลงพยักหน้าย้ำ “จริงอีกจริงเล่า เจ้าซุน นี่คือทางที่ตรงที่สุดและได้ผลที่สุดแล้ว”
“ก็… ผมรู้แหละ”
ซุนลี่หมินยิ้มขมขื่นเต็มหน้า “แต่เจ้าลองคิดดูไหม แค่ระบบขับเคลื่อนของนิวเคลียร์เอง ที่จะฝ่าเข้าไปถึงบริเวณศูนย์กลางของพายุไต้ฝุ่นซื่อไห่ นี่มันคงไม่มีทางทำได้เลย”
“ตอนนี้ลมของซื่อไห่แรงขึ้นถึงระดับที่น่าสยองขวัญมาก ไม่ว่าจะระบบนำทางหรือระบบขับเคลื่อน ก็คงใช้งานปกติไม่ได้สักอย่าง”