“ยังมีโควต้าอีกหนึ่งที่?!”
ได้ยินคำนี้ ดวงตาของจ้าวเทียนก็เบิกกว้างขึ้นทันที
เดิมทีมีโควต้าพิเศษเพิ่มมาให้หนึ่งที่ก็ทำให้จ้าวเทียนประหลาดใจมากแล้ว แต่โควต้านั้นถูกซูโม่ยกให้กู้ชิงชิงไป ซึ่งตัดโอกาสเขาจากการรับรองแบบเปิดเผยครั้งนี้ไปจนสิ้น
ก็แหงล่ะ โควต้าการรับรองแบบเปิดเผยไม่ใช่ผักกาดขาวที่จะมีแจกกันเกลื่อน
ทุกครั้งที่ผ่านมาแต่ละประเทศมีแค่สิบโควต้าการรับรองเท่านั้น ไม่เคยได้ยินว่ากรรมการจะอภิสิทธิ์เพิ่มโควต้าให้ได้
ก่อนหน้านี้นักคณิตศาสตร์ระดับห้าแห่งประเทศต้าหยางอย่างเจฟฟรีย์ ก็เป็นกรรมการการรับรองแบบเปิดเผยมาหลายครั้ง แต่ก็ไม่เห็นโควต้าของประเทศต้าหยางจะมากกว่าประเทศอื่นเลย!
ทำไมพอมันเป็นซูโม่ เรื่องมันถึงไม่เหมือนเดิม?
เริ่มจากโควต้าพิเศษของกู้ชิงชิง มาถึงตอนนี้ซูโม่ก็พูดอีกว่า เขาขอโควต้าจากกลุ่มคณิตศาสตร์นานาชาติมาอีกหนึ่งที่…
นี่มัน…สุดยอดเกินไปแล้ว!
“บอส ทำไปได้ยังไง?”
ในชั่วพริบตา ลมหายใจของจ้าวเทียนก็เริ่มถี่และแรงขึ้นเรื่อยๆ
เดิมทีเขาคิดว่าการรับรองแบบเปิดเผยครั้งนี้ตนได้แต่ยืนดูคนอื่นเคืองๆ แต่ตอนนี้ได้ยินว่ายังมีโควต้าอีก เขาแทบดีใจจนกระโดดตัวลอย
หวังเย่เองก็มองซูโม่ด้วยความงุนงงอย่างมาก ใบหน้าเต็มไปด้วยความสงสัย “บอส นายไปทำข้อตกลงลับๆ อะไรไม่ชอบมาพากลกับกลุ่มคณิตศาสตร์นานาชาติรึเปล่า?”
“ไม่งั้นโควต้าการรับรองแบบเปิดเผยมันจะกลายเป็นของกล้วยๆ ไร้ค่าแบบนี้ได้ไง?”
จางเสี่ยวชวนที่อยู่ข้างๆ ลองทายดู “พวกนายว่า บอสจะเป็นลูกนอกสมรสของหัวหน้ากลุ่มคณิตศาสตร์นานาชาติมั้ย?”
พูดจบ สีหน้าของจ้าวเทียนและหวังเย่ก็เปลี่ยนไปทันที