จ้าวหลิงเอ๋อเบะปากอย่างเอือมๆ มองจ้าวเทียนกับอีกสองคนด้วยสายตาเหยียดหยาม "พวกนายเป็นผู้ชายหรือเปล่า สามรุมหนึ่งยังไม่กล้าอีก? น่าอายจริง!"
"หลิงเอ๋อ ไม่ใช่แบบที่เธอคิดนะ"
จ้าวเทียนอ้าปากค้าง ใบหน้าพิลึกพิลั่นสุดขีด พวกเขาเคยลองมาแล้วไม่ใช่เหรอ แต่สามคนรวมกันยังแตะปลายเสื้อซูโม่ไม่ได้เลย
คนละระดับชั้นเลยนะ จะให้เล่นยังไง?
เห็นฉากนี้ ซูโม่หัวเราะหึๆ แล้วหันไปยั่วยุอันหราน "คุณหนูอัน ยังมีธุระอะไรอีกไหม?"
"ถ้าไม่มี ผมกับเสี่ยวซีขอตัวก่อนนะ"
"นาย..."
อันหรานอ้าปากค้างอย่างจนใจ สุดท้ายได้แต่ถอนหายใจเบาๆ แล้วยอมแพ้ "วันนี้วันเกิดฉันน่ะ เลยอยากเลี้ยงข้าวทุกคนสักหน่อย สองท่านให้เกียรติกันหน่อยได้ไหม?"
ใช่แล้ว วันนี้เป็นวันเกิดของอันหราน และเป็นครั้งแรกที่เธอฉลองวันเกิดที่นี่ เธอเป็นคนค่อนข้างเย็นชา พูดน้อย นอกจากคนในหอ 506 กับหอ 403 แล้วก็ไม่มีเพื่อนเลยสักคน
"หา?"
เหยียนจิ่วซีเดินเข้ามาตรงหน้าอันหราน ใบหน้าเล็กๆ แสดงความไม่พอใจเล็กน้อย "เสี่ยวหราน เธอฉลองวันเกิดทำไมไม่บอกฉันก่อนล่ะ? ฉันไม่ได้เตรียมอะไรเลย แบบนี้ทำไงดี!"
"มันมีอะไรน่าบอกนักหนา?"
อันหรานยิ้มบางๆ "ก็แค่วันเกิดเอง แค่เรามากินข้าวด้วยกันก็พอแล้ว แม้แต่หลิงเอ๋อกับลี่ลี่ ฉันก็เพิ่งบอกพวกเธอเมื่อกี้"
เมื่อได้ยินแบบนั้น จ้าวหลิงเอ๋อกับหม่าลี่ลี่ก็ได้แต่พยักหน้าอย่างจนใจ เรื่องเกี่ยวกับวันเกิดนี่ อันหรานไม่เคยเอ่ยถึงเลย พวกเธอเคยถามเหมือนกัน แต่ก็ถูกอันหรานเลี่ยงไป
นานๆ เข้า พวกเธอก็เลยลืมเรื่องนี้ไป เมื่อกี้ตอนเลิกเรียนได้ยินว่าอันหรานจะฉลองวันเกิด ปฏิกิริยาของสองสาวก็เหมือนกับเหยียนจิ่วซีเป๊ะๆ