"วิธีอะไร?"
เว่ยเจียฉี จิ่งอวี้เถา ฟ่านอี้หยาง สามคนถามพร้อมกันเป็นเสียงเดียว
ซูโม่หรี่ตาลง พูดเรียบๆ ว่า "หานักบินระดับปรมาจารย์มาสักคน สอนฉันว่าขับเครื่องบินยังไง แล้วฉันจะบินกลับหลินไห่ ตอนนี้ยังไม่ถึงสองชั่วโมงที่โจรจี้เครื่อง เครื่องบินมีน้ำมันพอจะไปถึงหลินไห่แน่นอน"
"..."
เงียบ
เงียบไปพักหนึ่ง
ใครก็ตามที่ได้ยินวิธีของซูโม่ ต่างก็ช็อกจนวิญญาณแทบหลุด
นี่มันเรียกว่าวิธีการจริงๆ เหรอ?
เรียนขับเครื่องบิน?
โอ้โห้!
"แค่กๆ—"
จิ่งอี้เถาอ้าปาก "อาจารย์ซู คุณพูดจริงเหรอ? นักบินต้องฝึกอย่างน้อยครึ่งปีถึงจะขับเครื่องบินได้คล่อง เวลาแค่นี้มันเป็นไปไม่ได้ที่จะเรียนทัน"
"เบาใจได้ ผมเรียนรู้เร็ว"
ซูโม่อธิบาย "แล้วก็ ตอนนี้ก็ไม่มีวิธีอื่นอยู่แล้ว ตัดสินใจแบบนี้เลย ถ้าคุณตัดสินใจไม่ได้ ก็ต่อวิทยุถึงท่านเฉินเลย ผมจะพูดกับท่านเอง"
น้ำเสียงหนักแน่น จริงจัง
ไม่เปิดโอกาสให้สามคนปฏิเสธเลยแม้แต่น้อย!
นิสัยเขาเป็นแบบนี้ พอตัดสินใจแล้ว ใครก็เปลี่ยนไม่ได้
สามคนปรึกษากันเสียงเบา สุดท้ายก็ตัดสินใจโยนปัญหานี้ให้ท่านเฉิน แล้วต่อวิทยุไปที่ห้องทำงานของท่านเฉิน
"ซูโม่ ตอนนี้เป็นยังไงบ้าง?"
ได้ยินเสียงที่เต็มไปด้วยความห่วงใยของท่านเฉิน ซูโม่ก็รู้สึกอบอุ่นใจ "ผมไม่เป็นอะไร ไม่เป็นไร สบายดี แถมยังดิ้นได้ด้วยซ้ำ ผู้โดยสารบนเครื่องไม่มีใครบาดเจ็บ แต่พวกผู้ก่อการร้ายเจ็ดคน ผมจัดการไปแล้วห้าคน ผมเป็นการป้องกันตัวเองนะ ตอนนี้อย่าให้กรมรักษาความสงบมาหาเรื่องผมล่ะ"