“……”
หลี่เหรินฮุยเบิกตาโต เหมือนได้ยินเรื่องไม่น่าเป็นไปได้ที่สุดในโลก
ไอ้ที่มันเพิ่งได้ยินนี่มันอะไรวะ?
เทียบหมากล้อมกัน แล้วซูโม่แพ้หุ่นยนต์ตัวนี้?
ล้อเล่นกันชาตินี้ชาติไหน!
ซูโม่เองก็ไม่รู้จะอธิบายยังไง เข้าใจดีว่าตอนนี้ในหัวหลี่เหรินฮุยกำลังคิดอะไรอยู่
แต่……
ความจริง มันก็คือความจริงแบบนี้แหละ
สู้ไม่ได้จริง ๆ !
จุดแข็งที่สุดของเสี่ยวเสี่ยวซีคือความสามารถในการคำนวณ
บวกกับตัวเขาเองที่ภายหลังเสริมด้านนี้ให้มันอีกหลายต่อหลายครั้ง ทำให้พลังการคำนวณของมันเหนือกว่าซูเปอร์คอมพิวเตอร์เครื่องไหนในโลกไปไกล
หรือจะพูดว่า อีกฝ่ายอยู่ต่างลำดับขั้นกันสนิท!
เพื่อทดสอบว่าพลังการคำนวณของเสี่ยวเสี่ยวซีแรงแค่ไหน ซูโม่ถึงกับลงมือเล่นหมากล้อมกับมันถึงสามเกม
ไม่มียกเว้น แพ้หมด!
แถมแพ้แบบสูญเปล่าสนิท แม้กระเด็นน้ำยังไม่เป็นระลอก
สามเกมนั้น ซูโม่โดนเสี่ยวเสี่ยวซีบดข้างเดียวตลอดทั้งเกม
เขาคำนวณได้ 10 ก้าว 20 ก้าว แต่เสี่ยวเสี่ยวซีคำนวณได้ร้อยก้าว สองร้อยก้าว นี่คือการโป๊ะข้างเดียวสุด ๆ !
หลังจากเกมนั้น ซูโม่ยังตั้งปฏิญาณกับตัวเองอีกด้วย
ถ้ากล้าเล่นกับเสี่ยวเสี่ยวซีอีก เขาคือหมา!!!
อัลฟาโกะอะไรนักหนา ต่อให้เอามาเทียบกับเสี่ยวเสี่ยวซีก็ยังห่างกันคนละชั้น
“ไม่ได้ล้อเล่น?”
ผ่านไปเกือบสิบกว่าวินาที หลี่เหรินฮุยถึงได้อึดอัดปล่อยประโยคนี้ออกมา แต่ก็ยังไม่ค่อยเชื่อเท่าไหร่