สามวันผ่านไปเร็วราวกับติดปีก
ในที่สุดก็ถึงวันที่หอคอยศักดิ์สิทธิ์เปิดทำการ ตอนเจ็ดโมงเช้า ซูโม่ก็ปลุกเหยียนจิ่วซี ทั้งสองกินข้าวเสร็จก็ไปที่ห้องทำงานของโนเอล
ก๊อก ก๊อก——
"เข้ามา"
ทันทีที่ซูโม่และเหยียนจิ่วซีก้าวเข้าไปในห้องทำงาน นอกจากโนเอลและคลาวด์แล้ว ยังมีนักเรียนอีกกว่าสิบคนยืนอยู่ คาดว่าน่าจะเป็นผู้ที่ได้รับเลือกให้เข้าหอคอยศักดิ์สิทธิ์รอบนี้
พวกนักเรียนเห็นซูโม่เข้าก็เริ่มซุบซิบกันเบาๆ
"ซูโม่กับแฟนสาวมาทำอะไร? หรือจะเข้าหอคอยศักดิ์สิทธิ์ด้วย?"
"ไม่น่านะ นักเรียนนอกมหา'ลัยไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าหอคอยศักดิ์สิทธิ์ นี่เป็นกฎของมหา'ลัย!"
"นักคณิตศาสตร์ระดับห้า สุดยอดไปเลย!"
"นี่มันอะไรกัน ประเทศต้าหยางของเราก็ใช่ว่าจะไม่มีนักคณิตศาสตร์ระดับห้าสักหน่อย!"
กับเสียงซุบซิบพวกนี้ ซูโม่เพียงยิ้มบางๆ แล้วพูดกับโนเอลว่า "ท่านอธิการครับ เข้าหอคอยศักดิ์สิทธิ์ตอนกี่โมง?"
"เก้าโมง!" โนเอลเหลือบมองซูโม่แล้วตอบกลับ
ซูโม่ยิ้มจางๆ จูงเหยียนจิ่วซีไปนั่งบนโซฟา บทสนทนานี้ทำเอานักเรียนแถวประตูยืนอึ้งกันเป็นแถบ
"หมายความว่าไง? ซูโม่จะเข้าหอคอยศักดิ์สิทธิ์ด้วย?"
"คงงั้นแหละ ถึงไม่รู้ว่าทำไม แต่อธิการก็เห็นด้วยชัดๆ ต่อให้รองอธิการคลาวด์ก็ไม่ค้านอะไร"
"ซูโม่มีสิทธิ์อะไรเข้าหอคอยศักดิ์สิทธิ์? มันผิดกฎนะ!"
"ใช่แล้ว นักคณิตศาสตร์ระดับห้าแล้วไง? จะมาใช้อำนาจข่มขู่กันแบบนี้เลยเหรอ?"
"อะแฮ่ม——"
"เงียบ!"
คลาวด์ทำหน้าดุพูดขึ้น "เรื่องที่ซูโม่เข้าหอคอยศักดิ์สิทธิ์ เป็นเรื่องที่ผมกับท่านอธิการตกลงกันไว้นานแล้ว ฉะนั้นเลิกซุบซิบได้แล้ว!"