เมื่อมองเห็นทางเดินโลหะตรงหน้า ซูโม่ก็ค่อย ๆ เดินหน้าไป สีหน้าไม่แสดงท่าทีรีบร้อนเลยแม้แต่น้อย ระหว่างเดินก็สำรวจรอบข้างไปด้วย
ทางเดินโลหะกว้างประมาณสองเมตร สูงประมาณสามเมตร ส่วนความยาวนั้นมองไม่เห็นจุดสิ้นสุด เหมือนทางเดินนี้ไม่มีวันเดินถึงปลายทางยังไงอย่างงั้น
“ติ๊ง——”
“ระบบออกภารกิจ เชิญท่านโฮสต์ขึ้นไปยังชั้นสิบของหอทดสอบ!”
บ้าเอ๊ย!
ซูโม่ได้ยินเสียงนี้ในหัวก็มีสีหน้าประหลาดใจ ปนดีใจอยู่เล็กน้อย
เกิดอะไรขึ้นกัน?
ระบบออกภารกิจกะทันหันได้ยังไง?
เมื่อกี้เขาหูฝาดไปรึเปล่า?
ตั้งแต่ระบบออกภารกิจครั้งล่าสุดจนถึงตอนนี้ก็ผ่านไปครึ่งปีกว่าแล้ว ซูโม่ถามมานับครั้งไม่ถ้วนว่าเมื่อไรจะมีภารกิจอีก แต่คำตอบที่ได้จากผู้ดูแลอัจฉริยะมีแค่สี่คำ——ยังไม่ถึงเวลา!
ตอนแรกซูโม่ยังคิดว่าเวลานั้นต้องรอกันยาวจนไม่รู้ปีไหนเดือนไหน แต่ไม่นึกเลยว่าพอเขาเพิ่งก้าวเข้าสู่หอคอยศักดิ์สิทธิ์ ระบบก็ออกภารกิจให้ทันที
นี่คือสิ่งที่ระบบเรียกว่าเวลาอันสมควรรึเปล่า?
เดี๋ยวนะ...
เมื่อกี้ระบบไม่ได้พูดว่าหอคอยศักดิ์สิทธิ์ แต่เป็นอะไรนะ หอทดสอบ?
นี่เปลี่ยนชื่อหอคอยศักดิ์สิทธิ์ให้ด้วยรึไง?
ซูโม่ถามในใจว่า: “เสี่ยวโม่ เกิดอะไรขึ้น?”
“ท่านโฮสต์ไม่ใช่ว่าอยากทำภารกิจตลอดเลยรึ? หรือตอนนี้เปลี่ยนใจแล้ว?” เสียงของเสี่ยวโม่ดังขึ้นในหัวซูโม่ แฝงไว้ด้วยความหยอกเย้า
“นั่นไม่ใช่หรอกน่า”
ซูโม่ยิ้มเจ้าเล่ห์ อธิบายในใจว่า: “ที่ฉันอยากถามคือ ทำไมนายถึงเรียกหอคอยศักดิ์สิทธิ์ว่าหอทดสอบ?”