พอพูดจบ สีหน้าของเหล่าอาจารย์ทุกคนก็พลันย่ำแย่ลง
อย่าว่าแต่ตอบคำถามเลย เฮ่อชิวเลี่ยงไม่แม้แต่จะจับปากกา ไม่ว่าจะยังไงก็ไม่มีทางชนะพนันครั้งนี้ได้เลย!
ซูโม่ค่อยๆ ลุกขึ้นยืน ถือข้อสอบเดินไปที่โต๊ะน้ำชา
"นี่คือคำตอบของผมครับ รบกวนอาจารย์ทุกท่านตรวจดูด้วย"
พูดจบ ซูโม่ก็ชำเลืองมองกระดาษแผ่นนั้นที่อยู่ตรงหน้าเฮ่อชิวเลี่ยง หางมุมปากอดกระตุกไม่ได้
กลับตอบไม่ได้สักข้อเลยงั้นเหรอ?
น้ำเน่าเกินไปแล้วมั้ง!
ในสามข้อที่เขาออก นอกจากข้อสุดท้ายที่ยากแล้ว สองข้อแรกในสายตาของซูโม่ควรจะไม่ยากไม่ใช่เหรอ!
ทำไมถึงตอบไม่ได้สักข้อเลยกันล่ะ?
ซูโม่ไม่ได้พูดอะไร หันหลังเดินไปที่ข้างๆ เฉินเต้าหมิง ยืนรอผลเงียบๆ
ห้านาทีผ่านไป
แค๊กๆ —
อาจารย์ท่านหนึ่งลุกขึ้นเดินมาหยุดตรงหน้าซูโม่ เขามองซูโม่ลึกซึ้งแวบหนึ่ง แล้วประกาศผล
"ซูโม่ตอบสามข้อถูกสองข้อ อาจารย์เฮ่อไม่ได้ตอบคำถาม การพนันครั้งนี้ซูโม่เป็นฝ่ายชนะ"
อารมณ์ของเหล่าอาจารย์สิบกว่าคนในตอนนี้ล้วนห่อเหี่ยว ไม่มีใครพูดอะไร
ในสายตาของพวกเขา วันนี้พวกเขาเสียหน้ากันสุดๆ แล้ว...
พวกเขาที่เป็นรุ่นเดอะแท้ๆ กลับแพ้ให้เด็กนักเรียนคนหนึ่ง เรื่องนี้ให้พวกเขายอมรับไม่ได้
โดยเฉพาะเฮ่อชิวเลี่ยง เขาไม่คิดเลยว่าตัวเองจะแพ้หมดจดขนาดนี้
สำหรับผลลัพธ์เช่นนี้ เขาไม่รู้จริงๆ ว่าจะ...
สายตาทุกคู่มองไปที่เฮ่อชิวเลี่ยง
สัมผัสได้ถึงสายตาฝูงชน เฮ่อชิวเลี่ยงค่อยๆ ลุกขึ้นยืน เดินมาหยุดตรงหน้าซูโม่ ในมือยังถือข้อสอบสามข้อที่ซูโม่ออกนั้นอยู่