ห้องทำงานท่านอธิการ
ตอนนี้บรรยากาศที่นี่คึกคักเป็นพิเศษ อาจารย์กว่าสิบคนล้อมวงอยู่ที่โต๊ะน้ำชา ปรึกษาหารือกันเสียงเบา
ซูโม่หยิบน้ำสองแก้วมาอย่างใจเย็น ยื่นให้เฉินเต้าหมิงแก้วหนึ่ง แล้วนั่งจิบน้ำอย่างสบายอารมณ์
ภาพนี้ทำเอาหลี่เหรินฮุยหนังตากระตุก เขารู้สึกว่าตัวเองถูกเมิน…
สิบนาทีกว่าผ่านไป
ข้อสอบสามข้อถึงได้ข้อสรุป สำหรับสามข้อนี้ อาจารย์สิบกว่าคนมั่นใจมาก
แต่ละคนออกข้อที่ตัวเองคิดว่ายากที่สุดมาคนละข้อ
ในที่สุดหลังจากหารือกัน พวกเขาก็เลือกสามข้อที่ยากที่สุดจากสิบกว่าข้อนั้น
พวกเขาไม่เชื่อว่าซูโม่จะตอบได้ แถมในใจยังคิดว่าซูโม่คงตอบไม่ได้สักข้อเดียว
“เอาล่ะ เราออกข้อสอบเสร็จแล้ว”
เฮ่อชิวเลี่ยงถือกระดาษแผ่นหนึ่งเดินมาหยุดตรงหน้าซูโม่
ซูโม่รับข้อสอบมา พลางยื่นข้อสอบที่ตัวเองออกให้เฮ่อชิวเลี่ยง
เฮ่อชิวเลี่ยงไม่พูดพร่ำทำเพลง รับข้อสอบแล้วเดินกลับไปที่โซฟาทันที
อาจารย์สิบกว่าคนรุมล้อมเฮ่อชิวเลี่ยงทันที พอเห็นข้อสอบของซูโม่ ก็รู้สึกได้ทันทีว่ามีพิรุธ
“ท่านเฮ่อ ข้อสอบของซูโม่ดูเหมือนจะเป็นความถนัดของคุณเลยนะ?” อาจารย์คนหนึ่งขมวดคิ้วถาม
คนอื่นพยักหน้าตาม เพราะในบรรดาพวกเขามีแค่เฮ่อชิวเลี่ยงคนเดียวที่จบวิศวกรรมโยธา
ได้แต่มองตาปริบ ๆ ช่วยอะไรไม่ได้เลย
นั่นทำให้ความได้เปรียบเรื่องจำนวนคนของพวกเขาหมดความหมายไปในพริบตา