"คุณน้าทั้งสอง คิดว่ายังไงบ้าง"
ลู่เทียนหมิงทำหน้าตกตะลึง เขารู้อยู่ว่าฝีมือการแต่งกลอนคู่ของซูโม่ดีมาก แต่ก็ไม่คิดว่าเขาจะสามารถคิดกลอนลงมาเป็นคู่ตอบโต้ที่ดูดีได้ภายในเวลาสั้น ๆ ขนาดนี้
แล้วกลอนลงที่ซูโม่แต่งออกมาเนี้ย มันไม่ได้มีดีแค่ดูดีนะ
'ฉี ฉู่ ฉิน เยี่ยน จ้าว เว่ย หาน' คู่กับ 'แดง ส้ม เหลือง เขียว น้ำเงิน คราม ม่วง'!
'ตังกุย' คู่กับ 'โคมหอม'!
'ซุน หลิว เฉา หยวน เถา ข่ง จาง' คู่กับ 'เมิ่ง ม่อ ข่ง สวิน เหล่า จวง เลี่ย'!
ยอดไปเลย!
บอกไม่ถูกเลยว่ายอดขนาดไหน!
ถังอ้าวพึมพำกับตัวเอง "แดง ส้ม เหลือง เขียว น้ำเงิน คราม ม่วง เจ็ดสีสดใส จมลอยแปรเปลี่ยน ยอดเขาหมุนทางวกวน โคมหอมเรื่องราวมนุษย์โลก เมิ่ง ม่อ ข่ง สวิน เหล่า จวง เลี่ย ร้อยสำนักส่งเสียง ความเรียงทั่ววงวรรณ พันปีผันเปลี่ยน เหลือรอดตระกูลข่งแต่ผู้เดียว?"
"ดี ดี ดี!"
รัวคำว่า 'ดี' ติดกันสามหน ใบหน้าเขาแดงระเรื่อขึ้นเล็กน้อย น้ำเสียงเต็มไปด้วยความชื่นชม "อาจารย์ซู กลอนลงของท่านสุดยอดมาก ถังอ้าวข้าน้อยยอมแพ้ไม่เทียมหน้า!"
"เฒ่าถัง อย่าว่าแต่แกไม่เทียมหน้าเลย"
ลู่เทียนหมิงยิ้มแห้ง ถอนใจพลาง "ข้าก็เหมือนกัน ฝีมือกลอนคู่ของอาจารย์ซูเป็นสิ่งที่ข้าเห็นมาตลอดชีวิตเลยทีเดียว!"
"มันดีขนาดนั้นเลยเหรอ" ลู่หว่างโยวกระซิบลอดปาก
"แน่นอน!"
ลู่เทียนหมิงถลึงตาใส่ลูกสาว ยกย่อง "กลอนลงของอาจารย์ซูเนี่ยนะ บรรยายได้คำเดียวว่า 'วิเศษ' แกเด็กน้อยไม่รู้ไม่เข้าใจก็อย่ามาพูดเรื่อยเปื่อย"
ลู่หว่างโยว "..."
ท่าดี
นี่เธอถูกพ่อตัวเองรำคาญน่ะเหรอ
ชั่วขณะนั้น เธออดไม่ได้ที่จะกลอกตาใส่ ใบหน้าน้อยเต็มไปด้วยสีหน้าขัดเคือง!
ซูโม่ยิ้มบาง ถ่อมตัว "คุณน้าทั้งสองชมเกินไปแล้ว กลอนนี้ของผมก็แค่พอไหว ๆ ให้ดู ถ้ามีเวลาให้คุณน้าทั้งสองมากพอ ต้องจับได้กลอนลงที่ดีกว่านี้แน่"
"เชอะ—"
ลู่หว่างโยวกระพริบตาใส่เหยียนจิ่วซี กระซิบ "เสี่ยวซี ผัวแกนี่ขี้โม้จัง!"
เหยียนจิ่วซีหัวเราะแผ่วเบา ส่ายหน้าช้า ๆ "ฉันว่าเสี่ยวโม่พูดมีเหตุมีผลดีนะ"
ลู่หว่างโยว "..."