ความเป็นธรรม?
ตรงไหนมันเป็นธรรมล่ะ?
ต่อการกินคำพูดของหว่างโยว หยานจิ่วซีไม่ได้โกรธ เพียงแค่อดรู้สึกอึดอัดใจไม่ได้ “พี่คะ แบบจำลองทางคณิตศาสตร์ทั้ง 19 ชุด หนูแก้ไปได้สองชุดแล้วนะคะ จะให้ทำอีกยังไง?”
“ก็แน่นอนว่า……”
หว่างโยวหัวเราะคิดเบา ๆ แล้วโน้มตัวไปกระซิบข้างหูหยานจิ่วซี
วินาทีนั้นเอง หยานจิ่วซีเบิกตากว้าง ตะโกนออกมา “พี่คะ! แบบนี้มันเกินไปแล้วนะ!”
“ไม่เกินเลย”
หว่างโยวกะพริบตาอย่างไร้เดียงสาที่สุด
หยานจิ่วซีเอามือทับหน้าผาก
แบบจำลองทางคณิตศาสตร์ทั้ง 19 ชุด หว่างโยวจะให้เธอคนเดียวแก้ทุกชุดงั้นรึ?
นี่มัน……
“พี่คะ ใจดีกันบ้างไม่ได้หรือไงคะ ไม่มีใครขุดแรงคนอื่นแบบพี่หรอก!”
ปฏิกิริยาแบบนี้ของเหยียนจิ่วซี หว่างโยวคิดไว้แล้ว จึงยิ้มอย่างสมใจ “เสี่ยวซี ก็คุณชายของหนูตะกี้ขุดแรงพี่มาก่อนนี่นา อย่าโทษว่าพี่ใจร้ายเลย”
การแก้แบบจำลองทางคณิตศาสตร์ทั้ง 19 ชุดให้หมดภายในหนึ่งเดือน ตั้งแต่แรกก็เป็นภารกิจที่เป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว
ยิ่งไปกว่านั้น หลังจากหว่างโยวลองแก้ยู-13 มาแล้ว ยิ่งรู้ชัดเจนขึ้นว่าแบบจำลองทั้ง 19 ชุดนี้ยากแค่ไหน
ยู-13 ยากกว่ายู-12 ลงตัวมาก หว่างโยวเสียเวลาสามวันครึ่งถึงจะแก้ได้อย่างฉิวเฉียด ที่สำคัญที่สุดคือสุดท้ายก็ยังไม่ใช่……
ในบรรดาแบบจำลองเหล่านี้ ยากที่สุดคือยู-12 กับยู-30 ที่เหลือยากราว ๆ กัน แม้เธอในฐานะนักคณิตศาสตร์ระดับห้ายังแก้ไม่ได้ สมาชิกคณะคณิตศาสตร์ย่อมเป็นไปไม่ได้ยิ่งใหญ่