ภายในห้องประชุม
หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง คาตายามะ อิคุเอะ ก็ตอบกลับอย่างแข็งกร้าวว่า "เรื่องนี้ ประเทศของเราไม่มีทางยอมเป็นอันขาด เงื่อนไขการชดเชยยังพอเจรจากันได้ แต่เทือกเขาเฮ่อเอ่อร์จะให้ยืมเด็ดขาด!"
พูดพลางค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน ประสานสายตากับซูโม่ราวกับเข็มปะทะปลายแหลม
ภาพนี้ทำเอาบรรดานักข่าวแอบลอบมองแล้วลิ้นแข็ง
เข็มต่อเข็ม ปลายแหลมชนปลายแหลมชัด ๆ!
ใครจะข่มอีกฝ่ายได้อยู่หมัดกันแน่นะ?
ตอนนี้ยังไม่มีใครรู้
จู่ ๆ ซูโม่ก็หัวเราะออกมา หัวเราะจนทุกคนงงเป็นไก่ตาแตก ไม่มีใครรู้ว่าเขาหัวเราะอะไร
คาตายามะ อิคุเอะ หรี่ตาลง คิ้วขมวดเล็กน้อย "อาจารย์ซู เรากำลังเจรจากันอยู่ คุณคิดว่ามันตลกงั้นหรือ?"
"คุณอาจเข้าใจผิดแล้วล่ะ ผมกำลังหัวเราะคุณต่างหาก"
ซูโม่ถอนหายใจ ส่ายหน้าพลางอธิบาย "ผมบอกไปแล้วว่าไม่ว่าประเทศซากุระจะยอมหรือไม่ก็ตาม เทือกเขาเฮ่อเอ่อร์ต้องให้เซี่ยกั๋วยืมหนึ่งเดือน"
"ฟังให้ดีนะครับ นี่ไม่ใช่การเจรจา แต่เป็นการแจ้งให้ทราบ"
พูดจบ แววตาของเขาก็เปล่งประกายคมกริบ มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย
ไม่ยอมก็ต้องยอม!
สงสัยตอนนี้ ทางชายแดนคงจัดการเสร็จเรียบร้อยแล้ว
"เอี๊ยด——"
ทันใดนั้นเอง ชายวัยกลางคนในชุดสูททางการก็ผลักประตูเข้ามา เขาก้าวยาว ๆ ตรงไปข้างกายซูโม่ กระซิบอะไรบางอย่าง
ซูโม่พยักหน้าช้า ๆ ชายคนนั้นก็หมุนตัวเดินออกจากห้องประชุมไป
"เอาล่ะ ตอนนี้ผมขอประกาศ"
ซูโม่เดินไปยังจุดห่างจากโซนนักข่าวสามเมตร เอ่ยเสียงดังฟังชัดว่า "เทือกเขาเฮ่อเอ่อร์บริเวณใกล้แนวชายแดนของประเทศซากุระถูกเซี่ยกั๋วเข้าควบคุมแล้ว ภายในหนึ่งเดือนนับจากนี้ เราจะดำเนินการสำรวจพื้นที่ดังกล่าวแบบปูพรม หากไม่พบสิ่งผิดปกติใด ๆ ก็จะคืนเทือกเขาเฮ่อเอ่อร์ให้แก่ประเทศซากุระหลังจากครบหนึ่งเดือน"
คาตายามะ อิคุเอะ เบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง "นะ นี่คุณหมายความว่ายังไง?"