“เสี่ยวโม่ หนูชอบอะไรในเทือกเขาเฮอร์เหรอ”
ซูโม่รู้สึกแปลกใจนิดหน่อย ถามกลับผ่านโทรศัพท์อย่างสงสัย “เสี่ยวซี ทำไมถึงถามแบบนั้นล่ะ”
คนที่รู้แผนการณ์นี้มีแค่สามคนเท่านั้น คือเขา ท่านเฉิน และประมุข
ส่วนคนอื่น ๆ อย่างเฟิงอวี้กับเสียวจีซิน รู้แค่ข้อมูลเล็ก ๆ น้อย ๆ เท่านั้น ไม่มีทางรู้แผนทั้งหมดหรอก
สาวคนนี้รู้ได้ยังไง?
“เดาเอง”
เสียงหัวเราะของเหยียนจิ่วซีดังแว่วมา นุ่มนวลหวานละมุน “เสี่ยวโม่ ฉันยังไม่รู้จักเธอดีกว่านี้อีกเหรอ ถ้าในเทือกเขาเฮอร์ไม่มีสิ่งที่เธออยากได้ ตอนเจรจาเมื่อกี้เธอไม่มีทางแข็งกร้าวขนาดนั้นหรอก”
“แถมฉันยังสงสัยเลยว่า เรื่องปะทะกันที่ชายแดนนี่ เธอวางแผนขึ้นมาเองทั้งหมด จุดประสงค์ก็เพื่อเทือกเขาเฮอร์ของประเทศซากุระ ใช่ไหม?”
“เก่งนี่ สาว”
คราวนี้ซูโม่ยิ่งตกใจใหญ่ ไม่อาจไม่ทำสีหน้าชื่นชม “ไม่เสียที่เป็นเมียฉันจริง ๆ รู้จักฉันดีจริง ๆ คราวนี้เธอเดาถูกจริง ๆ ด้วย”
“ใช่ เรื่องนี้ฉันวางแผนขึ้นมาเองทั้งหมด สิ่งที่เธอเดาถูกทุกอย่าง”
“จริงเหรอ!”
เหยียนจิ่วซีปลายสายร้องอุทาน รีบถามทันที “เสี่ยวโม่ แล้วเธอมองอะไรในเทือกเขาเฮอร์ล่ะ”
ซูโม่ยิ้มบาง ๆ อธิบายอย่างไม่รำคาญ “เมื่อเร็ว ๆ นี้ฉันกำลังทำการทดลองดวงอาทิตย์เทียมอยู่ไม่ใช่เหรอ แต่อุณหภูมิจุดระเบิดไม่ยอมไปถึงมาตรฐานที่คาดไว้สักที เลยต้องออกแบบอุปกรณ์จุดระเบิดชุดใหม่ขึ้นมา”
“แต่วัตถุดิบที่ใช้สร้างอุปกรณ์จุดระเบิดชุดนี้ ต้องใช้โลหะหายากระดับ 4 อย่างฮั่วฉือจินจำนวนมหาศาล สต๊อกฮั่วฉือจินในคลังชาติมันไกลตัวไม่พอเลย”