“……”
คำตอบของไป๋กัวทำให้ซูโม่ขำๆ แห้งๆ ถึงกับไม่รู้จะคุยเรื่องอะไรต่อดี
ขาด!
โลกของไป๋กัวมีแต่การบินเครื่องบินจริง ๆ……
ทันใดนั้น ซูโม่ก็เข้าใจแล้วว่าทำไมครั้งนี้ที่มาร่วมเดินทางไปต่างประเทศกับเขาถึงเป็นผู้หญิงสองคน
เหตุผลง่ายมาก
บริสุทธิ์!!!
คนยิ่งบริสุทธิ์ ยิ่งสร้างผลงานในสายหนึ่งได้เฉียบขาด
ความจริงข้อนี้ไม่เคยเปลี่ยนมาตั้งแต่อดีต
“ฉันขอพักสักหน่อย”
“รับทราบ”
ความบริสุทธิ์ไม่ได้แปลว่าโง่
ไป๋กัวก้มหัวค้อมตัวให้ซูโม่อย่างเคารพ แล้วลุกเดินไปทางห้องนักบิน ไม่รบกวนการพักของซูโม่อีก
ซูโม่พิงหลังลงบนแผ่นโลหะ หลับตาลง
ภายนอกดูเหมือนกำลังพักผ่อน แต่ความจริงแล้ว ความคิดของเขากำลังหมุนวนรัวเร็วสุดขีด
เขากำลังไล่คิดในหัวว่าจะลงมือกับสำนักศาลเทพอย่างไร เรื่องนี้เป็นงานใหญ่จริง ๆ
สำนักศาลเทพตั้งอยู่กลางเทือกเขาซุส ข่าวนี้ไม่ใช่ความลับ องค์กรมืดที่มีกำลังสักหน่อยก็รู้กันหมด
แต่รู้ก็คือรู้ ส่วนสำนักศาลเทพหน้าตาเป็นอย่างไรนั้น ไม่มีใครล่วงรู้
เพราะสำนักศาลเทพไม่เคยอนุญาตให้คนนอกเข้าไปเลย แม้แต่สมาชิกของสำนักเองก็เข้าออกไม่ได้ตามใจ มีเพียงผู้ผนึกเทพเท่านั้นที่มีสิทธิ์เข้าออกสำนักศาลเทพได้อิสระ
สมาชิกสำนักศาลเทพมี 100 คน ฝ่ายผู้ผนึกเทพนอกจากประมุขอย่างหลานเต้าแล้ว เหลือเพียง 9 คนเท่านั้น
ด้วยเหตุนี้ สำนักศาลเทพจึงถูกปกคลุมไปด้วยหมอกแห่งความลึกลับ
แน่นอน ก็เคยมีสุดยอดฝีมือลองแอบแทรกซึมเข้าไป อยากเห็นว่าสำนักศาลเทพที่ว่านั้นหน้าตาเป็นเช่นไร
