กลางคืน 21:58 น.
หลังบินมากว่าสี่ชั่วโมง เครื่องบินก็ลงจอดอย่างนุ่มนวลที่สนามบินลับแห่งหนึ่งในประเทศลี่
ตอนลงจอดสั่นเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ซูโม่ถึงกับอดชมไม่ได้ เทคนิคการบินระดับนี้…สุดยอดจริง ๆ!
ทั้งสนามบินไม่มีแม้แต่เงามนุษย์ รอบ ๆ ก็มีแต่หญ้ารกร้างเต็มไปหมด ดูแสนว้าเวียง
มีเพียงแสงไฟส่องสาดจากหลอดไฟไม่กี่ดวงที่สั่นไหวเบา ๆ ท่ามกลางความมืด
ถ้าไม่มีไฟส่องสาดพวกนี้ ซูโม่แทบจะสงสัยแล้วว่าสนามบินตรงหน้านี่เลิกใช้งานไปแล้วหรือเปล่า
ประตูเครื่องบินเปิดออกอย่างช้า ๆ บันไดขึ้นลงกางออกเอง
ประตูท้ายเครื่องยกขึ้น เสี่ยวเสี่ยวซีกับวันจันทร์ที่วางอยู่บนสายพานลำเลียงถูกส่งออกมา
ลงจากเครื่องบิน
ซูโม่สูดอากาศบริสุทธิ์เข้าเต็มปอด สมองกลับมาแล่นฉับทันที
เมื่อครู่บนเครื่องบิน เขาคิดมากเกินไป
พอหันกลับมาคิดให้ดีอีกที ก็เหมือนจะไม่จำเป็นเลยสักนิด
การลังเลไม่ตัดสินใจมันไม่ใช่เรื่องดีนี่!
วิหารเทพน่ะเก่ง น่ากลัวจริง ก็จริง แต่เขาก็ไม่ใช่คนที่ใครจะรังแกได้ง่าย ๆ สักหน่อย!
เรื่องความสามารถของวันจันทร์ ซูโม่มั่นใจเต็มร้อย
ส่วนเสี่ยวเสี่ยวซีแม้อาจสู้วันจันทร์ที่เขาควบคุมเองไม่ได้ แต่จุดแข็งของมันอยู่ที่วัสดุ
วันจันทร์คือชุดเกราะรบชุดแรก ตอนนั้นเขาตั้งใจจะใช้โลหะหายากระดับ 5 ทำทั้งชุดเลย
แต่น่าเสียดายที่สต๊อกโลหะหายากระดับ 5 ในคลังของชาติ ไม่พอให้เขาฟุ่มเฟือยขนาดนั้น
ภายใต้เงื่อนไขข้อจำกัดนี้ ก็ต้องยอมลดหลั่นลงมา
ชิ้นส่วนแกนภายในกับบริเวณข้อต่อใช้โลหะหายากระดับ 5 ส่วนเปลือกนอกกับจุดอื่น ๆ ใช้โลหะหายากระดับ 3 กับ 4 ทำทั้งหมด