เพราะว่า...
เรื่องแบบนี้ เซี่ยกั๋วก็ทำเหมือนกัน
ไม่มีทางเลือก ประเทศอื่นเอาสายตามาปักไว้ข้างตัว ถ้าจะดีตัวไม่ทำแบบนี้บ้าง ก็ชัดเจนว่าจะเสียเปรียบ
การเสียเปรียบน่ะ เซี่ยกั๋วไม่เคยทำเป็น
ก็เพราะสภาพแวดล้อมใหญ่ๆ แบบนี้ พอประเทศใดมีความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีครั้งสำคัญ ก็ต้องรีบเก็บเป็นความลับทันที ไม่อย่างนั้นผลลัพธ์เดียวคือข้อมูลรั่วไหล
ซูโม่กระพริบตาปริบๆ ริมฝีปากขยับเบาๆ
"เทคโนโลยีนี้สำคัญมากเหรอ?"
"......"
"......"
เห็นสีหน้าของผู้มีอิทธิพลทั้งสอง ซูโม่รีบบอกทันควัน "อันนี้ของจริงๆ นะ ผมแค่ขำๆ เอามาปรุงเล่นๆ แถมเทคโนโลยีตรวจจับภาพก็ง่ายนิดหน่อย ไม่ได้ยากอย่างที่พี่ๆ คิด"
ศาสตราจารย์เฉินมุมปากกระตุก หันไปมองประมุขเงียบๆ "อยากตบหน้าคนไหม?"
"อยาก!"
ประมุขพยักหน้าหงึกๆ
นี่มันพูดยังไงกัน อวดกันเต็มพิกัด!!!
ไม่ว่าใครใจดีแค่ไหน มาอยู่ตรงหน้าซูโม่ก็รักษาความสงบไม่ได้
ได้ยินดังนั้น ซูโม่รีบหยิบหมอนอิงขึ้นมากอดไว้ข้างหน้า ระวังตัวสุดชีวิต "คนดีต้องใช้ปาก ไม่ใช้กำปั้น คุยกันดีๆ กันนะ ห้ามตีกัน ตีกันมันผิดกฎหมาย!"
ที่จริงแล้ว เขาไม่ได้ตั้งใจอวดเลยสักนิด
เครื่องวัดภูมิประเทศน่ะ เป็นของเล่นที่เขาเอามือเล่นๆ ปรุงออกมาจริงๆ รวมเวลาที่ใช้กินไม่ถึงไม่กี่ชั่วโมง
เห็นท่าทางของซูโม่แบบนั้น ผู้มีอิทธิพลทั้งสองก็หัวเราะออกมาพร้อมกัน
ประมุขโบกมือ "เอาน่า ฉันกับลุงเฉินจะไปตบหน้าแกได้ยังไง ทำได้ดีมาก ฉันรอวันที่สถานีอวกาศจะเทียบท่ากันในห้วงอวกาศอยู่"
"ไม่มีปัญหา"