"ฉันว่า......"
เสียงของเหียนจิ่วซีหยุดชั่วครู่ แล้วเธอหันตัวไปโค้งให้เหอกวงเหวินพร้อมรอยยิ้ม
"คณบดี ยังไงก็ให้ท่านตัดสินดีกว่าค่ะ หม่อมฉันไม่ได้มีส่วนร่วมในการถอดรหัสโมเดลเอสเอ็กซ์เอ จึงไม่ค่อยเหมาะที่จะออกความเห็น"
"เสี่ยวซี เธอพูดมาเถอะ ไม่เป็นไร"
หลู่หว่างโยวเข้าใจนิสัยของเหียนจิ่วซีดี พอได้ยินดังนั้นจึงยิ้มแล้วเอ่ยขึ้น "ที่นี่ไม่มีคนนอกหรอก ล้วนเป็นพวกเราเองทั้งนั้น เธอไม่ต้องเกรงใจมากหรอก พูดความคิดจริงในใจออกมาก็พอ"
"ถูกต้อง!"
เหอกวงเหวินเสริมทันที "เหียนสาว มีความเห็นอะไรก็พูดออกมาตรง ๆ ได้เลย"
ได้ยินดังนั้น เหียนจิ่วซีลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้าเบา ๆ ในที่สุด
เธอโค้งตัวเล็กน้อยให้เฉินเต้าหมิงกับไมเคิลลูเออร์ทั้งสองคน แล้วกล่าวว่า "ทั้งสองท่านอาจารย์คะ งั้นหม่อมฉันจะกล้าลองวิจารณ์ดูสักหน่อย หากผิดมารยาทตรงไหนก็โปรดให้อภัยด้วยนะคะ"
"สาว พูดมาได้เลย"
เฉินเต้าหมิงโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ
ไมเคิลลูเออร์ก็รีบเปิดปาก "คุณหนูเหียนไม่ต้องเกรงใจ จะพูดอะไรก็ได้"
เมื่อเห็นทั้งสองแสดงท่าทีแล้ว เหียนจิ่วซีก็หันสายตากลับไปที่การเรียงลำดับสูตรบนกระดานดำเคลื่อนที่ นิ้วมือซ้ายขยับเบา ๆ ราวกับกำลังคำนวณอะไรบางอย่าง
ไม่ช้า ดวงตาของเธอเป็นประกายวูบ เธอมีคำตอบในใจแล้ว จึงหันไปพยักหน้าเป็นเชิงบอกใบ้กับเหอกวงเหวิน
ทันใดนั้น คนทั้ง 11 คนในห้องประชุมต่างเงี่ยหูฟังกันหมด
"คณบดี และอาจารย์ทุกท่านคะ จากมุมมองทฤษฎีแล้ว การเรียงลำดับสูตรทั้งสองแบบนี้ต่างก็มีข้อดีต่างกัน จะแยกให้ชัดว่าฝ่ายใดเหนือกว่า ก็คงบอกได้ยากในชั่วข้ามคืน"