ชั่วขณะนั้น เหอกวงเหวินก็ไม่รู้จะต่อกระทู้ยังไง
จะให้ต่อยังไงล่ะ!
ในห้องถ่ายทอดสด สปีดการไหลของคอมเมนต์วิ่งเร็วจนน่าขนลุก
“ว้ายยย เซ็กซี่เกินต้าน!”
“หยานจิ่วซีสวยจริง ๆ แถมเสียงพูดยังหอมหวานซะขนาดนี้!”
“ได้ภรรยาแบบนี้ ลูกไม่ใช่เลือดตัวเองก็ช่างมัน!”
“ซูโม่นี่โชคดีสุด ๆ ไปแล้ว หยานจิ่วซีเหมือนจะสวยขึ้นกว่าเดิมด้วย ฮือ ใจจะขาด!”
…………
ประเทศต้าหยาง
ในห้องวิจัย
“ฮ่าฮ่า……”
เสียงหัวเราะครืนดังขึ้นทั่ว คราวนี้ไม่ใช่เจฟฟรีย์ที่หัวเราะ แต่เป็นนักคณิตศาสตร์หลายสิบคนที่นั่งอยู่ข้างหลังเขา ทุกคนมีรอยเย้ยหยันคลุกเคล้าอยู่เต็มหน้า
“เว่อร์เว่อ! การประเมินนักคณิตศาสตร์ระดับห้าน่ะ จะผ่านกันง่าย ๆ ขนาดนั้นเหรอ?”
“อายุไม่ถึงขนาดนั้น แต่ปากกลับใหญ่โตเหลือเกิน!”
“ยังเด็กอยู่เลย น่าขำจริง ๆ น่าขำ!”
“ถ้าจำไม่ผิด หยานจิ่วซีเหมือนจะเป็นแค่นักคณิตศาสตร์ระดับสามเท่านั้น……”
“ก็ไม่แปลก แน่นอนว่าต้องอาศัยบุญของซูโม่ไงล่ะ ใครให้ผัวเขาเป็นนักคณิตศาสตร์ระดับห้าล่ะ”
…
เจฟฟรีย์เองก็อยากจะด่าออกมาเหมือนกัน แต่เมื่อได้ยินคำบ่นว่าของพวกนี้ ก็ไม่ได้ทำได้แค่ส่ายหัวหัวเราะเย้ย
ถ้านักคณิตศาสตร์ระดับห้าจะเกิดง่ายขนาดนั้น ตอนนี้คงไม่หายากขนาดนี้หรอก
สองเด็กหญิงเซี่ยกั๋วนี่ยังสาวเกินไปแล้ว!
ความยากของการประเมินนักคณิตศาสตร์ระดับสี่กับระดับห้า ไม่ได้เพิ่มขึ้นเล็ก ๆ น้อย ๆ มันเพิ่มเป็นเท่าตัวเลยล่ะ