“ถูกต้อง!”
ท่านเฉินกล่าวรับพลางพยักหน้า “ปัญหานี้แม้ผู้นำจะไม่ถาม ข้าก็ต้องถามอยู่ดี เด็กน้อยเอ๊ย ต้องให้คำตอบที่ชัดเจนหน่อย”
แม้ทั้งสองจะเห็นชอบกับแผนร้อยดาวระยิบของซูโม่ แต่ไม่ได้แปลว่าจะสนับสนุนเขาแบบไม่คิดอะไรเลย
ขอแค่การันตีภาพรวมของประเทศไว้ได้ ก็ยินดีให้การสนับสนุน
นั่นคือท่าทีของทั้งผู้นำและท่านเฉิน
ถ้าหากการเปิดแผนร้อยดาวระยิบจะถูกหลายชาติจับได้ สองคนนี้ก็จะไม่ยอมให้เริ่มเด็ดขาด
อย่าดูถูกว่าซูโม่วางแผนเรื่องนี้มานานหลายเดือน แต่ต่อให้เหลือแค่ก้าวสุดท้าย ถ้าขัดผลประโยชน์ของประเทศ สองคนนี้ก็สั่งหยุดได้ทันที!
น่าเสียดายก็จริง แต่ทั้งคู่มีเส้นตายของตัวเอง เมื่อถูกแตะถึงเส้นนั้นเมื่อไร ไม่มีการต่อรอง!
ซูโม่ค่อย ๆ ลืมตาขึ้นช้า ๆ เห็นสองผู้มีอิทธิพลจริงจังกันขนาดนี้ ก็ลุกขึ้นนั่งตัวตรง ตบอกกรึ่บเป็นการรับประกัน “ผู้นำ ท่านเฉิน วางใจได้เลยสักร้อยแปดสิบเปอร์เซ็นต์ ถ้าไม่มั่นใจแบบเบ็ดเสร็จ ผมจะกล้าเปิดร้อยดาวระยิบได้ยังไง?”
“ตอนที่ดาวทั้งร้อยโยงกัน จะมีแค่แรงสั่นสะเทือนเบา ๆ ระบบตรวจจับของสถานีอวกาศจับไม่ได้หรอก แล้วก็...สองท่านลืมไปแล้วเหรอ แบบแปลนกับเทคโนโลยีของสถานีอวกาศทั้งหมดนี่ผมออกแบบเองทั้งหมด”
“เรื่องแบบนี้ผมคิดตั้งแต่ต้นแล้ว ในโปรแกรมของทุกสถานีอวกาศ ผมฝังช่องทางควบคุมจากเบื้องหลังไว้หมด แม้ตอนเชื่อมต่อจะเกิดอะไรขึ้น ก็ลบทิ้งได้ง่าย ๆ”