“คุณหนูเหยียนแต่งชุดเรียบร้อยแล้ว อยากดูผลงานไหมล่ะ?”
ได้ยินแบบนั้น เสี่ยวโม่ที่กำลังฮัมเพลงเขย่าขาอยู่ ไม่รอช้ารีบเดินตรงเข้าไปทันที
นี่มันเรื่องจำเป็นต้องถามด้วยเหรอ!
ต้องดูสิ
เพื่อออกแบบชุดเจ้าสาวสไตล์จีนชุดนี้ ซูโม่ค้นคว้าข้อมูลมาไม่น้อย ออกแบบมาหลายแบบโดยไม่ยอมแก้ต้นตำรับแม้แต่นิด สุดท้ายก็เลือกเวอร์ชันนี้
ตอนสอบเข้ามหาวิทยาลัยเมื่อก่อน เขายังไม่เคยเหนื่อยขนาดนี้มาก่อน
ตอนนี้ถึงเวลาชื่นชมผลงานแล้ว ซูโม่จะพลาดได้ยังไง
พอเดินเข้าไปในห้องลองชุดเป็นครั้งแรก ซูโม่ก็ยืนนิ่งไปทันที
อันหรานยืนเรียงกันสามคน ด้านหลังมีร่างสีแดงเรืองรองปรากฏให้เห็นรำไร
เห็นแบบนั้น ซูโม่ก็โบกมือให้สามสาวอย่างหงุดหงิด รีบบอกอย่างร้อนใจ “พวกเธอสามคนหลบไปก่อน อย่ามาขวางฉันชื่นชมเมียฉัน”
“เหอะ—”
จ้าวหลิงเอ๋อเม้มปากไม่พอใจ ทักท้วงกลับ “อัจฉริยะซู ดูเหมือนนายจะเข้าใจผิดนะ? นายกับเสี่ยวซียังไม่ได้แต่งงานกันเลย จะมาเรียกเมียได้ยังไง?”
“ใช่เลย!”
อันหรานพยักหน้าเล็กน้อย ยิ้มเจ้าเล่ห์ “ตอนนี้เสี่ยวซียังเป็นของทุกคนอยู่ ใครบางคนระวังคำพูดหน่อยสิ”
หม่าลี่ลี่เองก็เข้าข้างสองสาวอันหรานกับจ้าวหลิงเอ๋อ พยักหน้าตามไปด้วย
สามสาวมีท่าทีเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันแบบนี้ ทำให้ซูโม่งงจนขำไม่ออก แค่จะดูเมียตัวเองก็ผิดด้วยเหรอ?
ผิดด้วยเหรอเนี่ย?
ไม่ได้ๆ ต้องไม่ตามใจเด็ดขาด!