"เอ่... ผม"
ซูโม่อ้าปากค้างไว้ ไม่รู้จะพูดอะไรดี
ใจดีเกินไปแล้ว...
แรงกดดันถล่มทลาย!!!
เงียบไปชั่วอึดใจ ซูโม่หยิบแก้วน้ำตรงหน้าขึ้นมากระดกจนหมด แล้วพูดจริงจังว่า "ผมจะสุดความสามารถเต็มที่ แต่การป้องกันพายุไต้ฝุ่นขั้นจำเป็นก็ต้องทำเช่นกัน โดยเฉพาะเมืองริมชายฝั่งพวกนั้น เพราะช่วงแรกที่พายุขึ้นฝั่งคือช่วงที่พลังทำลายรุนแรงที่สุด!"
"ต้องวางแผนให้ครบทุกกรณี บังเกอร์ ลานใต้ดิน สถานที่ปลอดภัยพวกนี้ต้องเตรียมพร้อมให้เรียบร้อย!"
"อืม เรื่องนั้นจัดการไปแล้ว"
ท่านเฉินดูเหมือนจะรับรู้ถึงแรงกดดันที่ซูโม่แบกอยู่ จึงปลอบว่า "ทำเท่าที่ทำได้ ไม่ว่าผลจะออกมายังไง เรารับได้ทั้งนั้น"
ประมุขก็พยักหน้าตาม
จริง ๆ ทั้งสองก็รู้ดีในใจ ต่อหน้าพายุไต้ฝุ่นระดับซูเปอร์แบบนี้ ใครจะไปรับประกันได้ว่าจะหาวิธีรับมือได้แน่นอน?
"ของผมทำ ท่านวางเบาใจได้!"
ซูโม่ลุกขึ้นยืน แววตาส่องประกายวาว "ถ้าภายใน 2 วันผมยังหาแผนรับมือไม่ได้ ก็เหลือทางเดียวคือต้องใช้ไพ่ตายใบนั้น"
"ไพ่ตายไหน?"
ชั่วขณะนั้น ทั้งประมุขและท่านเฉินต่างไม่ทันตั้งตัว
ซูโม่ยิ้มบาง ๆ แล้วอธิบายว่า "ม่านพลังงานขนาดยักษ์!"
ห้าคำนี้ดังออกไป ดวงตาของทั้งคู่เบ่งบานขึ้นทันที แต่แล้วก็หมองลงอีกครั้ง
ม่านพลังงานขนาดยักษ์นั้นพร้อมนำมาใช้งานแล้วจริง แต่ยังไม่เคยทดสอบจริงสักครั้ง โครงการยักษ์แบบนี้ไม่มีทางไม่พลาด ตอนนั้นแน่นอนว่าปัญหาต้องกองเป็นภูเขา