เฉิงซวงหนิงฟังแล้วรู้สึกว่าก็มีเหตุผลอยู่บ้าง แต่ยังปากแข็งว่า "นี่มันลัทธิบริโภคนิยมชัด ๆ"
ฉีซู่โจว: "ไม่ว่าจะลัทธิอะไร ในชีวิตคนเราที่สำคัญที่สุดก็คือการทำให้ตัวเองมีความสุข"
เขาหันหลังกลับ พาเฉิงซวงหนิงเข้าไปในร้านขายเก้าอี้ตามหลักสรีระศาสตร์อีกร้านหนึ่ง
"นายจะใช้เงินอีกแล้วเหรอ?" เฉิงซวงหนิงอยากจะสะบัดมือเขาออก
ฉีซู่โจวสอนเธอ: "อย่ามาทำอะไรดึงดึงถูถูแบบนี้กับฉันสิ เดี๋ยวคนอื่นเห็นเข้า คิดว่าฉันลักพาตัวผู้หญิงจะแจ้งตำรวจเอา แล้วทำยังไงดีล่ะ"
เฉิงซวงหนิงขมวดคิ้ว: "นายทำไมไม่บอกว่าเป็นนายเองที่ดึงฉันไว้แน่น ๆ ละ?"
ฉีซู่โจวไม่สนใจคำพูดเธอ มองไปรอบ ๆ ร้าน แล้วยื่นมือไปจับเก้าอี้ตรงหน้าเป็นบางครั้ง หันมาบอกเฉิงซวงหนิง "ลองนั่งดูสิ ดูว่านั่งสบาย ๆ ไหม"
เฉิงซวงหนิงไม่ค่อยเต็มใจนัก พยามต่อต้าน: "ที่บ้านก็มีเก้าอี้อยู่แล้วไม่ใช่เหรอ?"
ฉีซู่โจว: "ตอนเรียนต้องนั่งนาน ๆ แล้วเธอก็กำลังตั้งท้องอยู่ด้วย ต้องซื้อเก้าอี้ดี ๆ จะได้รู้สึกสบาย ๆ"
เจ้าของร้านเดินตรงเขามาพอดีพร้อมกับรอยยิ้ม มองสองคนด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม: "คุณผู้ชายพูดถูกต้องเลยครับ เก้าอี้ของผมรับประกันได้ นั่งทนนานไม่เมื่อย มีแรงรองรับหลังส่วนล่างได้ดี เหมาะกับคุณสาวตรงนี้มาก"
"ตัวนี้เป็นผลิตภัณฑ์ใหม่งัดที่เราออกแบบมา มาดดูกันได้เลยครับ"
เจ้าของร้านพาส่งทั้งสองไปที่เก้าอี้ตัวนายาแนะนำ: "เก้าอี้ตัวนี้พนักพิงออกแบบเป็นเส้นโค้ง 3 มิตีลที่เลียนแบบธรรมชาติ ทำให้สามารถปรับขนาดแรงรองรับและตำแหน่งตัวรองรับหลังได้ตามส่วนสูงของแต่ละคน เบาะรองศรีษะก็ปรับขึ้นลงไปได้ เมื่อนี่เราจึงรู้คิดจากความคิดเห็นลุกค้าหลาย ๆ คนมาปรับเปลี่ยนความหนา และทำให้มันนั่งได้สบาย ไม่เมื่อยแม้นาน ๆ ลองนั่งดูได้ครับ"