ฉีซู่โจวอธิบายว่า "แอร์ตัวนี้เก่ามากแล้ว เป็นระดับพลังงานห้า เปิดทั้งคืนกินไฟมากกว่าแอร์ทั่วไปเยอะ"
เฉิงซวงหนิงไม่ค่อยเข้าใจเรื่องพวกนี้เท่าไหร่ เธอเงยหน้ามองตัวเครื่องปรับอากาศที่เปลือกนอกเหลืองกรังไปแล้ว แล้วถามอย่างลองเชิง "ซื้อแอร์เครื่องใหม่แพงไหม?"
แอร์เก่าเครื่องนี้เปิดหน้าร้อนสักสามสี่เดือน ค่าไฟก็ต้องสองพันกว่าบาทแล้ว
ฉีซู่โจวเปิดแอปช้อปปิ้งดู ตอนนี้แอร์มีเงินอุดหนุนจากรัฐ เครื่องถูกๆ หนึ่งพันกว่าบาทก็ซื้อได้แล้ว
เขายื่นหน้าจอให้เฉิงซวงหนิงดู "หนึ่งพันห้าร้อยก็ได้เครื่องหนึ่งแล้ว รวมค่าติดตั้งก็น่าจะประมาณหนึ่งพันเจ็ด"
เฉิงซวงหนิงคิดเลขในใจเงียบๆ ถ้าคิดตามค่าไฟปกติ พื้นที่สามสิบกว่าตารางเมตร เปิดแอร์ยี่สิบสี่ชั่วโมงเดือนนึงน่าจะประมาณหนึ่งร้อยห้าสิบ
เปิดต่อเนื่องสี่เดือน ค่าไฟหกร้อยกว่าบาท รวมค่าซื้อแอร์กับค่าติดตั้งด้วยแล้วก็สองพันสามร้อยกว่าบาท
ถ้าไม่เปลี่ยนแอร์ก็จ่ายค่าไฟแค่ประมาณสองพันบาท เปลี่ยนแอร์ดูจะขาดทุนมากกว่าเสียอีก
เฉิงซวงหนิงถอนหายใจ "ช่างเถอะ ไม่เปลี่ยนแอร์ประหยัดไปได้สามร้อยกว่าบาท"
มือเธอมีเงินอยู่ไม่กี่หมื่น แต่ลูกอีกหกเดือนก็จะคลอดแล้ว ค่ารพ. ค่านมผง ค่าผ้าอ้อม อะไรก็ต้องใช้เงินทั้งนั้น
เฉิงซวงหนิงไม่แน่ใจว่าตอนนั้นเธอจะยังทำงานไหวหรือเปล่า ถ้าไม่ไหว แค่รายได้ตอนนี้ก็หายไปแล้ว เธอไม่กล้าฟุ่มเฟือย
ฉีซู่โจวเพิ่งจะอ้าปาก แอร์ในบ้านก็เกิดเสียงซ่าๆ สองที แล้วจู่ๆ ก็หยุดทำงาน
เฉิงซวงหนิงเบิกตากว้าง "เป็นอะไรไป? แอร์กากๆ นี้คงไม่กลืนค่าไฟของฉันเมื่อวานไปด้วยเลยใช่ไหม?"