ฉีซู่โจวไม่สนใจเขา รีบเปลี่ยนเสื้อผ้าอย่างรวดเร็ว คว้ากระเป๋าสะพายบนโต๊ะแล้ววิ่งออกไปข้างนอกทันที
เขารีบจริง ๆ ขี่จักรยานไปที่หน้างานใช้เวลากว่าหนึ่งชั่วโมง ถ้าเขามาสายแม้แต่นาทีเดียว ไอ้เจ้านายขี้โกงนั่นก็คงขูดรีดเขาจนหมดตัว
เฉิงซวงหนิงกินอาหารเช้าเสร็จ กำลังล้างจานชามในครัว จู่ ๆ ออดหน้าประตูก็ดังขึ้น
“ใครเหรอ?” ห้องครัวอยู่ติดกับประตูหน้าอพาร์ตเมนต์ เธอมองออกไปนอกประตูโดยสัญชาตญาณ เห็นผู้ชายคนหนึ่งสวมชุดพนักงานส่งของ
“ของที่สั่งไว้ครับ”
“ฉันไม่ได้สั่งอะไรนี่นา” เฉิงซวงหนิงรู้สึกงุนงง
หรือว่าฉีซู่โจวจะสั่งให้?
เธอรีบเปลี่ยนเสื้อผ้า พอเปิดประตูออกไป ของที่สั่งไว้ถูกวางทิ้งไว้หน้าประตูแล้ว
เฉิงซวงหนิงก้มลงจะหยิบโดยสัญชาตญาณ แต่มีมือคู่หนึ่งคว้าของไปก่อนเธอ
“ของฉันเอง ไม่เกี่ยวกับเธอ”
เฉิงซวงหนิงมองผู้หญิงที่จู่ ๆ ก็โผล่ออกมาแย่งของไป แล้วก็ “ปัง” ปิดประตูห้องข้าง ๆ ต่อหน้าต่อตาเธอ ถึงกับอึ้งไปชั่วขณะ
ฉีซู่โจวยุ่งมาทั้งวัน พอตกเย็นอาบน้ำเสร็จก็นอนลงบนเตียงในหอพัก กำลังจะหลับ จู่ ๆ ภาพของเฉิงซวงหนิงก็ผุดขึ้นมาในหัว
ภาพต่าง ๆ ในความฝันย้อนกลับมาฉายซ้ำแล้วซ้ำเล่า
บนริมฝีปากดูเหมือนจะยังหลงเหลือกลิ่นอายของเธอ ฉีซู่โจวยกมือขึ้นแตะเบา ๆ แล้วก็สะดุ้งผวาลุกขึ้นนั่งทันที
เขากำลังทำอะไรอยู่เนี่ย?
ฉีซู่โจวนั่งครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง คิดว่าคงเป็นเพราะตัวเองยังไม่ยุ่งพอ เลยหางานเสริมเป็นคนรับจ้างเล่นเกมมาทำอีกอย่าง