พูดพลางก็รีบเปิดถุงยา พอเห็นของข้างในชัดๆ ฉีซู่โจวก็ถึงกับแข็งทื่ออยู่กับที่
เขามองร่มคันจิ๋วๆ ในมือ แล้วหันไปมองเฉิงซวงหนิงที่สีหน้าบริสุทธิ์ไร้เดียงสา สมองหมุนติ้วอยู่พักใหญ่
เหมือนนึกอะไรขึ้นได้ ฉีซู่โจวก็ก้มดูถุงอาหารที่สั่งมาอีกรอบ จนมั่นใจว่าข้อมูลบนนั้นไม่ผิด จึงถามด้วยความตกใจ "คุณซื้อของแบบนี้มาทำไม?"
เฉิงซวงหนิงประหลาดใจ "คุณไม่อยากใช้เหรอ?"
แต่เมื่อครู่เธอเพิ่งลองค้นดู ท้องอยู่ก็ดูเหมือนจะไม่ต้องใช้ก็ได้
ฉีซู่โจว "......"
จะให้เขาตอบยังไงดี?
"ผมไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น ผมแค่... รู้สึกว่ามันไม่ค่อยเหมาะสมเท่าไหร่"
"ทำไมล่ะ? เราก็แต่งงานกันแล้วไม่ใช่เหรอ?" เฉิงซวงหนิงไม่เข้าใจ
เธอคิดว่าเขากลางดึกตีสามมาหา ก็หมายถึงอย่างนั้น เพราะตอนกลางวันพวกเขาเพิ่งไปจดทะเบียนสมรสกันมา
ฉีซู่โจวถูกถามจนอึ้งไปชั่วขณะ
เขาอยากรู้จริงๆ ว่าเฉิงซวงหนิงพูดประโยคที่ชวนตะลึงขนาดนี้ออกมาได้ยังไง ทั้งที่สีหน้านวลสะอาดบริสุทธิ์ขนาดนั้น
เฉิงซวงหนิงเห็นเขานิ่งเงียบอยู่นาน ก็คุกเข่าคลานมาที่ขอบเตียง จ้องเขานิ่งด้วยดวงตาปริ่มน้ำ หาเหตุผล "เมื่อก่อนคุณไม่เคยมีประสบการณ์แบบนี้มาก่อนเหรอ?"
ใบหูของฉีซู่โจวแดงขึ้นจนแทบไหม้ เขาเบือนสายตาหนีจากการสบตากับเธอ น้ำเสียงกระอักกระอ่วนเล็กน้อย "ผม... ผมไม่เคยมีแฟน"
เฉิงซวงหนิงอ้าปากค้างด้วยความตกใจ ไม่คิดว่าคำตอบจะเป็นแบบนี้