ตึกตัก ตึกตัก—
เสียงหัวใจที่เต้นรัวนั้นเป็นของเขาเอง ไม่รู้ว่าเฉียวเหมยลี่ได้ยินหรือเปล่า แต่สำหรับเขาแล้ว มันดังราวกับฟ้าผ่า
เขาอยากกลบเกลื่อน ทว่าก็ไม่รู้จะทำอย่างไร
ตอนนั้นเอง…
เฉียวเหมยลี่ก็รู้สึกว่าแผงอกของเขาแข็งจนไม่สบายตัว จึงยันแขนพยายามลุกขึ้น แต่เพิ่งขยับตัวขึ้นมาได้ไม่เท่าไร แขนทั้งสองข้างของเซียวเหิงที่โอบเอวเธอไว้ก็รั้งเธอกลับลงไป
คราวนี้ศีรษะเธอกระแทกเข้ากับอกของเซียวเหิง จนเธอครางออกมาด้วยความเจ็บ
เธอเหวี่ยงหมัดใส่อกชายหนุ่มโดยไม่ทันคิด
“กล้ามเนื้อคุณแข็งเกินไปแล้ว ชนจนฉันเจ็บไปหมด”
เซียวเหิงแทบระเบิดอารมณ์ เดิมทีก็กำลังพยายามข่มใจอย่างสุดกำลังอยู่แล้ว พอเฉียวเหมยลี่ขยับถูไถเข้าหา ก็ไม่ต่างจากการจุดไฟที่สุมอยู่ในอกเขาให้ลุกโชนขึ้นมา
แววตาของชายหนุ่มมืดลึก ลมหายใจหนักหน่วง
เฉียวเหมยลี่สังเกตเห็นความผิดปกติได้อย่างว่องไว ยิ่งไปกว่านั้น ร่างกายของทั้งคู่แนบชิดกันแทบทุกส่วน เธอยังสัมผัสได้ถึง…
คราวนี้ไม่ใช่แค่เซียวเหิงเท่านั้นที่ทำตัวไม่ถูก เฉียวเหมยลี่เองก็เริ่มกระอักกระอ่วน เธอบิดเอวแล้วพยายามลุกขึ้นอีกครั้ง
จู่ ๆ ก็มีแรงมหาศาลกดลงตรงเอวด้านหลัง เธอจึงฟุบลงบนตัวเซียวเหิงทั้งร่าง และเขาก็ก้มลงกัดริมฝีปากเธอ
ใช่แล้ว เขากัดจริง ๆ
เพราะเขารุนแรงเกินไปจนเผลอลงน้ำหนักมากเกินควบคุม จูบที่ควรจะอ่อนหวานจึงเปลี่ยนรสชาติไปโดยสิ้นเชิง
เฉียวเหมยลี่เจ็บจนผลักเขาออก แต่สิ่งที่ได้รับกลับมีเพียงการตอบสนองที่รุนแรงยิ่งกว่าเดิม
…
บรรยากาศแปลกประหลาดอบอวลอยู่ในอากาศ
เฉียวเหมยลี่นั่งอยู่ข้างโต๊ะ
ส่วนเซียวเหิงยืนพิงกำแพงอยู่ตรงประตูใหญ่ มองอย่างไรก็เหมือนกำลังถูกลงโทษให้ยืนสำนึกผิด
เพียงแต่สีหน้าของชายหนุ่มไม่ได้เคร่งขรึมเลยสักนิด กลับมีแววตื่นเต้นบางอย่างอยู่ด้วย มุมปากและดวงตาแต้มรอยยิ้ม อีกทั้งยังเหลือบมองเข้ามาในห้องเป็นระยะ