บ้านตระกูลจางเองก็ไม่ได้สงบสุขนักในเวลานี้
จางเหมียวกลับถึงบ้านด้วยสีหน้าบึ้งตึง กว่าจะรอพี่ชายฝึกเสร็จและกลับมาได้ พอเห็นหน้าเขาก็พรั่งพรูเรื่องทั้งหมดออกมาทันที
“พี่ แล้วตอนนี้จะทำยังไงดี พี่เป็นคนบอกเองว่ารองผู้บังคับการกรมเซียวหน้าตาดี แถมฐานะก็ดี ให้ฉันไปวนเวียนอยู่ต่อหน้าเขาบ่อย ๆ แต่ตอนนี้ภรรยาเขากลับมาแล้ว พี่จะให้ฉันทำยังไงล่ะ?”
แม้เซียวเหิงจะอายุมากกว่าเธอ 7 ปี แถมยังมีลูกชายติดมาด้วยคนหนึ่ง
แต่จางเหมียวก็หวั่นไหวอยู่ไม่น้อย อย่างไรเสียเซียวเหิงก็เป็นผู้ชายที่ทั้งหล่อเหลาและองอาจที่สุดเท่าที่เธอเคยพบ อีกทั้งยังเป็นถึงรองผู้บังคับการกรม ต่อให้มีลูกแล้วจะเป็นอะไรไป รอเธอแต่งเข้าไปเมื่อไร ค่อยให้เซียวเหิงส่งลูกชายกลับไปให้คนที่บ้านเก่าเลี้ยงก็ได้
เธอไม่อยากเป็นแม่เลี้ยงให้ใครหรอก!
ใครจะคิดว่าเธออุตส่าห์พยายามมาตั้งนาน แต่ภรรยาของเซียวเหิงกลับมาเสียได้!
“ก่อนหน้านี้พี่บอกว่าภรรยาเขาไม่มีทางกลับมาแน่ไม่ใช่เหรอ ยังบอกอีกว่าต่อให้กลับมา รองผู้บังคับการกรมเซียวก็จะหย่ากับเธอ พี่มั่นใจจริงหรือเปล่า?”
จางเจี้ยนซู่เหลือบมองน้องสาวแท้ ๆ ของตัวเอง
เขาจะเอาอะไรมามั่นใจได้ล่ะ?
ก็เพราะทุกคนในบ้านพักครอบครัวที่รู้เรื่องต่างคิดกันแบบนั้นทั้งนั้น
เฉียวเหมยลี่หายไปตั้ง 3 ปี ใครจะรู้ว่าเธอคิดอะไรอยู่ จู่ ๆ ก็กลับมาอีก ช่างเป็นคนประหลาดจริง ๆ
“จะรีบร้อนไปทำไม เรื่องยังไม่แน่นอนสักหน่อย เธอรู้ได้ยังไงว่าเซียวเหิงไม่อยากหย่า?”
“อะไรนะ พี่พูดจริงเหรอ?” จางเหมียวรู้สึกเหมือนมีความหวังขึ้นมาอีกครั้ง “รองผู้บังคับการกรมเซียวจะหย่ากับภรรยาจริง ๆ เหรอ?”
เดิมทีจางเจี้ยนซู่คิดจะบอกว่าเขาจะไปรู้ได้ยังไง แต่แล้วจู่ ๆ ก็นึกถึงชาติกำเนิดของเฉียวเหมยลี่ขึ้นมา ความมั่นใจจึงกลับคืนมาอีกครั้ง