บทที่ 71 สวยแต่ใจร้าย
ซุนซือเถียนแค่นเสียงในลำคอ เห็นได้ชัดว่ายังไม่ยอมรับอยู่ดี
เธอยังไม่รู้เลยว่าเฉียวเหมยลี่กำลังพูดแบบคนไม่เจ็บไม่ร้อน เพราะแต่งงานกับรองหัวหน้าคณะแล้วมีชีวิตสุขสบาย จะไปรู้ความทุกข์ของคนอื่นได้อย่างไร
กู้เสี่ยวเหวินเองก็ถลึงตามองซุนซือเถียน แต่ยังคิดว่าเรื่องสำคัญกว่าคือ “ไม่มีทางอื่นจริง ๆ เหรอคะ หรือจะปล่อยให้กวนเฮ่อออกไปหลอกลวงคนอื่นต่อแบบนี้?”
เฉียวเหมยลี่ไม่คิดเลยว่ากู้เสี่ยวเหวินจะเป็นคนหัวแข็งและมีความยุติธรรมสูงขนาดนี้
ไม่ใช่ว่าเธอไม่มีทางช่วย เพียงแต่ไม่อยากเข้าไปยุ่งกับเรื่องของตระกูลจาง
ระหว่างที่ทั้งสามคนกำลังคุยกัน เซียวเหิงก็กลับมา พอเห็นว่ามีแขกอยู่ในบ้าน เขาก็แปลกใจ ครั้นมองทั้งสองคนชัด ๆ ก็จำได้ว่าพวกเธอเป็นสมาชิกคณะศิลปะกองทัพ เพราะเขาดูการแสดงอยู่บ่อยครั้ง ทั้งสองจึงถือว่ามีชื่อเสียงอยู่บ้าง
นายทหารหนุ่มในกองทัพมีไม่มากนัก มีอยู่สองคนที่อายุไล่เลี่ยกับเซียวเหิง แต่ก็เป็นเพียงรองผู้บังคับกองพันเท่านั้น
ที่เซียวเหิงอายุเท่านี้แล้วยังได้เป็นรองหัวหน้าคณะ ก็เพราะก่อนหน้านี้เขาทำผลงานได้โดดเด่นมาก อีกทั้งเคยสร้างความชอบใหญ่หลวงในหน่วยชายแดน
เพราะหาได้ยาก จึงยิ่งดูโดดเด่นเป็นพิเศษ
กู้เสี่ยวเหวินรู้จักมารยาทดี จึงไม่ได้จ้องเซียวเหิง
แต่ซุนซือเถียนต่างออกไป หลังจากทักทายแล้ว สายตาก็เอาแต่กวาดมองเซียวเหิงไปมา อย่างไรเขาก็เป็นถึงรองหัวหน้าคณะ ยศและบารมีต่างจากหัวหน้าหมวดหรือหัวหน้ากองร้อยมาก ท่าทางจึงดูน่าเกรงขามเป็นพิเศษ
จนกระทั่งเซียวเหิงขมวดคิ้ว น้ำเสียงแฝงความรำคาญอยู่หลายส่วน “คุณมีธุระอะไรหรือเปล่า?”