บทที่ 89 เกือบตายแล้ว
เฉียวเหมยลี่รู้ดีว่าสภาพการแพทย์ในยุคนี้ยังล้าหลังอยู่มาก จึงถามว่า “มีวิธีอื่นไหมคะ อย่างตรวจปัสสาวะหรือตรวจเลือดน่ะค่ะ?”
คุณหมอสาวได้ยินแล้วก็ค่อนข้างแปลกใจ “ถึงคุณจะยังสาว แต่ก็รู้เรื่องไม่น้อยเลยนะคะ โรงพยาบาลเรามีชุดตรวจปัสสาวะ แต่ควรใช้ปัสสาวะแรกหลังตื่นนอน คุณมาตอนนี้ เวลาไม่ค่อยเหมาะเท่าไรค่ะ”
“ช่วยจ่ายชุดตรวจให้ฉันหน่อยค่ะ เดี๋ยวฉันกลับไปตรวจเอง”
วิธีตรวจครรภ์ที่แม่นยำที่สุดยังคงเป็นการตรวจเลือด ซึ่งผิดพลาดได้ยาก แต่เมื่อโรงพยาบาลอำเภอไม่มีอุปกรณ์พร้อม เธอก็ฝืนให้ตรวจไม่ได้ จึงยอมถอยมาใช้ชุดตรวจปัสสาวะแทน
วิธีนี้ทำได้ง่ายและสะดวก กลับไปถึงบ้านเธอก็ตรวจเองได้เลย
เห็นเธอแต่งตัวดี พูดจาฉะฉาน ทั้งยังรู้เรื่องตรวจเลือดและตรวจปัสสาวะ ไม่แน่ว่าอาจทำงานด้านนี้หรือมีคนในครอบครัวทำงานที่โรงพยาบาล คุณหมอจึงจ่ายชุดตรวจให้จริง ๆ เพราะบนกล่องมีวิธีใช้ระบุไว้แล้ว
สำหรับเฉียวเหมยลี่ แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน
ตอนนี้ในใจเธอสับสนวุ่นวาย หากตั้งครรภ์ขึ้นมาจริง ๆ เธอก็ยังไม่รู้ว่าจะบอกเซียวเหิงอย่างไรดี
กลับไปตรวจเอง ผลตรวจจะมีแค่เธอคนเดียวที่รู้
ส่วนหวงอี้ฟาง เธอบอกว่า “พี่สะใภ้คะ เรื่องนี้ฉันยังไม่แน่ใจ พี่ช่วยปิดเป็นความลับก่อนได้ไหมคะ อย่าเพิ่งบอกเซียวเหิงเลย ถ้าเกิดฉันไม่ได้ท้องขึ้นมา คงกลายเป็นเรื่องน่าขันแย่”
หวงอี้ฟางเข้าใจทุกอย่าง “วางใจเถอะ ฉันเข้าใจดี ไม่พูดส่งเดชแน่นอน ไม่บอกใครทั้งนั้น”
ทั้งสองนั่งรถเสบียงกลับไปด้วยกัน แม้ยังไม่แน่ใจว่าเฉียวเหมยลี่ตั้งครรภ์หรือไม่ แต่หวงอี้ฟางก็ระมัดระวังไม่น้อย อากาศหนาว ในรถก็มีคนเยอะ แถมยังขนของมาด้วย เธอจึงให้เฉียวเหมยลี่นั่งด้านใน แล้วใช้ตัวเองบังให้
แม้อายุของทั้งคู่จะไม่ได้ห่างกันมากนัก แต่บางครั้งเฉียวเหมยลี่ก็รู้สึกจริง ๆ ว่าหวงอี้ฟางเหมือนแม่ของเธอไปครึ่งหนึ่ง ต่อให้ไม่ใช่แม่ ก็เป็นพี่สาวที่รู้ใจ
ในรถมีทั้งภรรยาทหารและสมาชิกครอบครัว แม้บางคนจะไม่สนิทกันนัก แต่ปกติก็เคยเห็นหน้ากันอยู่บ้าง