เฉียวเหมยลี่ไม่ใช่คนโง่ แม้จะอยู่ในอ้อมกอดของเซียวเหิง แต่เธอก็ยังประคองใบหน้าเขาด้วยสองมือ ทว่าเมื่อสบตากัน เซียวเหิงกลับเลือกที่จะหลบสายตา
เพียงเท่านี้ เฉียวเหมยลี่ก็พอจะเดาออกแล้ว
ถังเพ่ยไม่ได้แค่ไม่ชอบเธอ แต่คงถึงขั้นเกลียดเธอ
พอนึกถึงตอนที่เจาเจาพูดถึงคุณปู่คุณย่า ท่าทีของลูกก็ดูผิดปกติอยู่เสมอ อย่าคิดว่าเด็กยังเล็กแล้วจะจำอะไรไม่ได้ จริง ๆ แล้วแค่ไม่เก่งเรื่องแสดงออกเท่านั้น แต่หลายเรื่องก็รับรู้ได้ แน่นอนว่าเจาเจายังเล็กอยู่ในตอนนี้ เมื่อเวลาผ่านไป หากได้รับความใส่ใจมากพอ บางทีลูกอาจค่อย ๆ ลืมเรื่องไม่ดีในวัยเด็กไปได้
อีกอย่าง ทั้งที่เซียวเหิงงานยุ่งมาก แต่ตอนเจาเจาอายุเพียง 3 ขวบ เขาก็ยังเลือกพาลูกมาอยู่ข้างกาย
ดูจากเรื่องทั้งหมดแล้ว คนที่ถังเพ่ยพวกนั้นไม่ชอบคงไม่ได้มีแค่เธอ แต่รวมถึงเจาเจาด้วย...
ก่อนหน้านี้เธอยังคิดว่า ต่อให้พวกเขาไม่ชอบเธอ อย่างไรเจาเจาก็เป็นลูกหลานตระกูลเซียว แต่ตอนนี้ดูเหมือนเธอจะคิดตื้นเขินเกินไป
เธอบิดตัวดิ้นออกจากอ้อมกอดของเซียวเหิง แล้วถามว่า «แล้วคุณคิดยังไง คุณว่าเราควรปรับความสัมพันธ์กับพ่อแม่ของคุณไหม?»
ถ้าเป็นไปตามใจเธอ ในเมื่อทางตระกูลเซียวไม่เห็นหัวเธอ ก็ไม่ต้องไปมาหาสู่กันอีก
แต่ถึงอย่างไร ตรงกลางก็ยังมีเซียวเหิงอยู่ด้วย พวกเขาเป็นทั้งพ่อแม่และญาติของเขา เซียวเหิงดีกับเธอ เธอเองก็ไม่อยากให้เขาต้องลำบากใจเพราะถูกขนาบอยู่ตรงกลาง