“คุณจะงีบกลางวันด้วยเหรอ?”
ในความทรงจำของเฉียวเหมยลี่ เธอไม่เคยเห็นเซียวเหิงนอนกลางวันเลยสักครั้ง พอเห็นเขาเดินเข้ามาจึงอดชะงักไปไม่ได้
แดดข้างนอกร้อนแรงถึงขนาดนั้น เซียวเหิงเดินตามเข้ามาโดยไม่รู้ตัว แต่ถ้าถามว่าตั้งใจจะทำอะไร เขาก็ไม่ได้คิดแบบนั้นจริง ๆ
แต่พอเฉียวเหมยลี่เห็นเขาเข้ามา ก็นึกอะไรขึ้นได้ จึงกวักมือเรียก “ไหน ๆ คุณก็ว่างอยู่แล้ว ช่วยนวดท้องให้ฉันหน่อยสิ”
ถึงอย่างไรประจำเดือนก็มาแล้ว เฉียวเหมยลี่จึงรู้สึกไม่ค่อยสบายตัว โดยเฉพาะบริเวณท้องน้อยที่ทั้งแน่นทั้งปวดหน่วง เอวก็ไม่ค่อยสบาย แต่ช่วงนี้นวดเอวไม่ได้
เซียวเหิงขมวดคิ้วน้อย ๆ เห็นได้ชัดว่าไม่เข้าใจว่าทำไมถึงต้องนวดท้องในเวลาแบบนี้
นาน ๆ ทีจะได้เห็นเขาทำหน้างุนงง เฉียวเหมยลี่จึงยิ้มออกมา “ช่วงมีประจำเดือนน่ะ ฉันรู้สึกไม่ค่อยสบายตัว มือคุณอุ่น ช่วยนวดท้องให้หน่อยก็น่าจะสบายขึ้นเยอะ”
ที่จริงเธอก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าช่วยได้จริงไหม แต่ตอนมีประจำเดือนใช้กระเป๋าน้ำร้อนประคบท้องย่อมได้ผลอยู่แล้ว เธอยังไม่เคยลองประคบด้วยฝ่ามือผู้ชายพอดี เลยอยากลองดูสักหน่อย
เซียวเหิงพยักหน้าเข้าใจ ที่แท้ก็มีวิธีแบบนี้ด้วย
ก่อนหน้านี้เขาไม่รู้มาก่อนแน่นอน
แต่ตั้งแต่วันนี้ไป เขาจะจำไว้
เขาเดินไปนั่งข้างเตียง สายตาหยุดอยู่ที่หน้าท้องแบนราบของเฉียวเหมยลี่ ครู่หนึ่งจึงยื่นมือไปเลิกเสื้อเชิ้ตของเธอขึ้น
ผิวขาวผ่องเผยออกมาให้เห็นทันที ราวกับเครื่องเคลือบชั้นดี เนียนนุ่มดุจหยก
เซียวเหิงก้มมองมือตัวเองโดยไม่รู้ตัว เพราะฝึกฝนอยู่เป็นประจำ ผิวของเขาจึงคล้ำกว่า ยิ่งเมื่อเทียบกับผิวของเฉียวเหมยลี่แล้ว แม้จะไม่ถึงกับดำเหมือนถ่าน แต่ก็ไม่ขาวจริง ๆ