บางครั้งเฉียวเหมยลี่ก็รู้สึกว่าตัวเองเอาแต่ใจเกินไปเหมือนกัน
โดยเฉพาะเวลาอยู่ต่อหน้าเซียวเหิง
อาจเป็นเพราะเซียวเหิงอายุมากกว่าเธอ อีกทั้งยังเป็นคนใจกว้างมาก ไม่ว่าเธอจะงอแงหรือวุ่นวายแค่ไหน เขาก็ยิ้มแล้วบอกว่าได้เสมอ
จนทำให้เธอกลายเป็นคนเอาแต่ใจขึ้นเรื่อย ๆ ไม่รู้เหมือนกันว่าแบบนี้ดีหรือเปล่า
เฉียวเหมยลี่กำลังกังวลเรื่องนี้อยู่ ไม่คิดเลยว่าสองวันต่อมาเซียวเหิงจะได้หยุดอยู่บ้านด้วย เธอจึงได้ลองใช้ชีวิตแบบ “คนขี้เกียจ” ที่ไม่ต้องทำอะไรเลยอย่างเต็มที่
เซียวเหิงเหมางานบ้านทั้งหมดไปทำเอง
ทั้งซักผ้า ทำกับข้าว ทำความสะอาด แม้อาหารที่ทำจะรสชาติแย่ไปหน่อย แต่นอกนั้นเขาทำได้คล่องไปหมด
แม้แต่แปลงผักในลานบ้านตอนนี้ เขาก็รดน้ำถอนหญ้าได้อย่างเป็นระเบียบ
ร่างสูงใหญ่ของเขานั่งยอง ๆ ข้างแปลงผัก ตั้งใจถอนหญ้าอย่างจริงจัง
เฉียวเหมยลี่มองผ่านหน้าต่าง เห็นชายหนุ่มพับแขนเสื้อเชิ้ตขึ้นจนถึงท่อนแขน ดูแข็งแรงและคล่องแคล่ว แม้แต่ท่าทางตอนถอนหญ้าก็ยังดูหล่อสะดุดตา
แย่แล้ว!
เฉียวเหมยลี่พบว่าตัวเองยิ่งมองผู้ชายคนนี้ก็ยิ่งถูกใจ
ถึงขั้นเริ่มไม่ต่อต้านเรื่องตอนกลางคืนอีกต่อไป แถมยังแอบคาดหวังอยู่บ้าง
น่าเสียดายที่ประจำเดือนของเธอยังไม่หมด ต่อให้ทั้งคู่นอนเตียงเดียวกันตอนกลางคืน ก็ทำอะไรไม่ได้
ที่จริงเฉียวเหมยลี่รู้ว่าพอจะทำอะไรได้บ้าง แต่เธอก็ยังรักหน้าตัวเองอยู่ ตราบใดที่เซียวเหิงไม่มีความคิดแบบนั้น เธอไม่มีทางเป็นฝ่ายเริ่มก่อนเด็ดขาด
รอบเดือนของร่างนี้มาตรงเวลามาก แถมยังนานถึง 7 วันกว่าจะหมด
พอประจำเดือนหมด เฉียวเหมยลี่ก็รู้สึกสบายตัวไปทั้งร่าง อย่างไรเสียตอนมีประจำเดือน แค่ขยับตัวแรงหน่อยก็กลัวจะเลอะ ตอนนี้ตัวสะอาดหมดจดแล้ว ย่อมรู้สึกโล่งสบายขึ้นเป็นธรรมดา