เฉียวเหมยลี่ก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน เงินที่เธอหามาได้ด้วยสองมือของตัวเอง ย่อมสมควรรับไว้
ไม่นานก็ถึงเวลาซ้อมร่วมกัน เฉียวเหมยลี่กะเวลาแล้วมาถึงพอดี คราวนี้ในห้องฝึกซ้อมมีคนมากขึ้นไม่น้อย ทุกคนมีสีหน้าเคร่งเครียดให้เห็นชัด แสดงให้เห็นว่าพวกเขาให้ความสำคัญกับการแสดงครั้งนี้มากแค่ไหน
ทุกคนรู้ว่านักเปียโนของคณะขาหัก จึงจะมีนักเปียโนชั่วคราวมาช่วย แต่ยกเว้นคนไม่กี่คนที่อยู่เมื่อคืน ไม่มีใครคิดว่านักเปียโนจะยังสาวและสวยขนาดนี้
ชั่วขณะนั้น ทุกคนต่างพากันจับจ้องเธอ
ถึงกับมีคนแอบเอาเฉียวเหมยลี่ไปเปรียบเทียบกับกู้เสี่ยวเหวิน แล้วคุยกันลับ ๆ ว่าใครสวยกว่ากัน
ก็ช่วยไม่ได้ ที่ไหนมีคน ที่นั่นก็เป็นแบบนี้ ยิ่งมีสาวสวยที่หาได้ยากสองคนปรากฏตัวพร้อมกันในสถานที่เดียวกัน ก็ย่อมหนีไม่พ้นการถูกเปรียบเทียบ
โดยเฉพาะในห้องฝึกซ้อมยังมีทหารชายอยู่ด้วย ชั่วขณะนั้นทุกคนจึงพากันมองเฉียวเหมยลี่
สวยเกินไปแล้ว!
ซุนซือเถียนกอดอก มองเฉียวเหมยลี่ด้วยสายตาเย็นชา «เสี่ยวเหวิน เธอไม่โกรธจริง ๆ เหรอ คืนนี้เฉียวเหมยลี่ขึ้นแสดง ด้วยหน้าตาของเธอ รับรองว่าต้องแย่งความโดดเด่นไปหมดแน่ ได้ยินว่าคืนนี้จะมีผู้บังคับบัญชากับนายทหารใหญ่ ๆ มาตั้งหลายคน ถ้ามีใครถูกใจเธอขึ้นมา พวกเราก็อาจได้โอกาสเหมือนกันนะ»
กู้เสี่ยวเหวินตอบว่า «จะโกรธไปทำไม เฉียวเหมยลี่แต่งงานแล้ว อีกอย่าง ทำไมต้องเอาตัวเองไปเปรียบกับเธอด้วย เธอสวย แถมยังเล่นแอคคอร์เดียนได้ ฉันชื่นชมเธอมาก»
ซุนซือเถียนโมโหจนกระทืบเท้า โอกาสดี ๆ แบบนี้แท้ ๆ
แต่ถึงอย่างนั้น เธอก็ไม่กล้าลอบเล่นตุกติกจริง ๆ อยู่ดี เพราะถ้ารองหัวหน้าคณะเฟิงรู้เข้า โดนไล่ออกยังถือว่าเบาแล้ว