สามีภรรยามองหน้ากันอย่างพูดไม่ออก
หลัวเจียอวี้แทบระเบิดอารมณ์!
เรื่องมันไม่เห็นเหมือนที่เธอคิดเลย พวกเขาไม่ได้มาหลังจากเห็นสมุดภาพเพื่อ “บีบ” ให้เฉียวเหมยลี่ส่งสมุดภาพออกมาหรอกหรือ?
ทำไมกลายเป็นว่าทุกคนมาเชิญเฉียวเหมยลี่ไปทำงานกันหมด?
เธอรู้จักโรงงานอาหารหงไท่หยาง ก่อนหน้านี้ยังเคยคิดอยากไปทำงานเป็นนักบัญชีที่โรงงานนั้น ใครจะรู้ว่าโรงงานตอบกลับมาว่าแผนกบัญชีมีคนพอแล้ว ปฏิเสธเธอทันที
แต่ตอนนี้กลับยื่นคำเชิญให้เฉียวเหมยลี่งั้นหรือ?
“พวกคุณ... แน่ใจนะว่าไม่ได้เข้าใจผิด?”
หลัวเจียอวี้อ้ำอึ้งอยู่นาน กว่าจะเค้นคำถามออกมาจากลำคอได้
ทั้งสี่คนมองเธอด้วยสีหน้าเหมือนกำลังมองตัวประหลาด
น่าขำ เรื่องแบบนี้จะเข้าใจผิดได้ยังไง เห็นพวกเขาเป็นคนโง่หรือไง?
จากสายตาของทุกคน หลัวเจียอวี้ก็อ่านออกว่าพวกเขามองเธอเป็นคนโง่จริง ๆ และเธอก็รู้สึกว่าตัวเองโง่จริง ๆ เหมือนกัน
อุตส่าห์ลำบากลำบนกระจายข่าวอยู่ตั้งนาน จุดประสงค์ที่ต้องการก็ไม่สำเร็จ ไม่คิดเลยว่ากลับช่วยให้ชื่อเสียงของเฉียวเหมยลี่โด่งดังไปแทน
โง่จริง ๆ โง่ชะมัด!
“อะไรนะ มีหน่วยงานตั้งสี่แห่งมาเชิญภรรยารองผู้บังคับกองพันเซียวไปทำงาน ฉันไม่ได้ฟังผิดใช่ไหม?”
“ไม่ผิดหรอก พวกเราหลายคนก็ได้ยินเหมือนกัน”
“ไม่รู้ว่าภรรยารองผู้บังคับกองพันเซียวจะเลือกไปทำงานที่ไหน...”
เสียงพูดคุยของเหล่าครอบครัวทหารดังขึ้นไม่ขาดสาย หัวใจที่บอบช้ำของหลัวเจียอวี้เหมือนถูกแทงซ้ำเป็นร้อยแผล เธอไม่อยากฟังต่อ จึงฉวยจังหวะที่ไม่มีใครสนใจ รีบก้มหน้าก้มตากลับบ้านไป
ช่างทำร้ายจิตใจกันเหลือเกิน
ส่วนเหล่าภรรยาทหารที่เหลือยังคงคุยกันอย่างออกรส
ถ้าจะจัดหางานให้คู่สมรสของทหารที่ติดตามมาประจำการ นั่นก็ถือเป็นสวัสดิการอย่างหนึ่ง แต่พูดกันตามตรง ครอบครัวทหารหลายคนไม่ได้รับการศึกษา งานจึงไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะจัดหาให้