หวงอี้ฟางไม่คิดว่าการพูดเรื่องนี้จะไม่สำรวมอะไรเลย เรื่องอย่างว่าระหว่างสามีภรรยาเป็นเรื่องปกติไม่ใช่หรือ ถ้าไม่ทำเรื่องนั้น แล้วแต่งงานไปเพื่ออะไร เด็กจะมาจากไหนล่ะ
พอเริ่มเปิดประเด็นแล้ว เธอก็พูดไม่หยุด เรื่องแบบนี้พูดกับสามีตัวเองไม่ค่อยสะดวก แต่เฉียวเหมยลี่ไม่เหมือนกัน พวกเธอเป็นผู้หญิงเหมือนกัน จะพูดกันแล้วทำไมล่ะ
จากนั้นเธอก็เล่าเรื่องตอนเพิ่งย้ายมาอยู่เขตบ้านพักครอบครัวทหารใหม่ ๆ ตอนนั้นเซียวเหิงยังไม่ได้แต่งงาน
เธอเพิ่งมาอยู่เขตบ้านพักครอบครัวทหารได้ปีแรก มีผู้บังคับกองพันคนหนึ่งเพิ่งเลื่อนตำแหน่ง ภรรยาของเขาตามมาอยู่ด้วย โอ๊ย ทั้งคู่ทำเรื่องอย่างว่ากันตอนกลางคืน ฝ่ายหญิงส่งเสียงครวญครางไพเราะเสียจนบ้านข้าง ๆ หลายหลังก็ได้ยิน
«ตอนนั้นฉันก็ได้ยินเหมือนกันนะ เลยสงสัยอยู่เหมือนกันว่าเราก็เป็นผู้หญิงด้วยกันแท้ ๆ ทำไมเธอถึงส่งเสียงดังขนาดนั้น»
เฉียวเหมยลี่: …
หัวข้อนี้มันใช่จริง ๆ เหรอเนี่ย?
เธอสงสัยว่ามีล้อรถบดผ่านหน้าตัวเองไปเมื่อครู่
«เอาจริง ๆ เรื่องพวกนี้ก็ไม่ได้มีอะไรหรอก เมื่อก่อนในหมู่บ้านเรา คนแอบเข้าไปในไร่ข้าวโพดบ้าง แอบไปหลบในป่าตอนกลางคืนบ้าง ยังมีเรื่องลูกสะใภ้กับพ่อสามีอีก…»
เฉียวเหมยลี่ «จำใจ» ฟังเรื่องซุบซิบทั่วทั้งหมู่บ้าน จนความคิดความเชื่อแทบพังทลาย
ฟังต่อไปอีก เธอคงมีแต่เรื่องรัก ๆ ใคร่ ๆ ของผู้ชายผู้หญิงเต็มหัว จึงรีบตัดบท
«พูดตามตรงนะ อยู่เขตบ้านพักครอบครัวทหารก็ดีทุกอย่างแหละ แค่ฉันคิดถึงคนที่บ้านนิดหน่อย»