ระหว่างพูดคุยกัน ก็มีเสียงเคาะประตูดังมาจากข้างนอก เซียวเหิงอุ้มเจาเจาเดินเข้ามา “พี่เหลย พี่สะใภ้ คงต้องรบกวนช่วยดูแลเจาเจาสักหน่อยนะครับ”
สองสามีภรรยาสบตากัน ต่างเดาได้ว่าช่วงเวลานี้เซียวเหิงกับเฉียวเหมยลี่คงมีเรื่องต้องคุยกัน
หวงอี้ฟางยิ่งมองเจาเจาก็ยิ่งเอ็นดู กำลังคิดจะช่วยพูดแทนเฉียวเหมยลี่สักสองสามคำ เหลยกั๋วเทากลับดึงภรรยาไว้ แล้วรีบเดินออกไปก่อน
“ดีเลย ฉันมีเรื่องจะคุยกับคุณสักหน่อย”
เหลยกั๋วเทามีสีหน้าจริงจัง หวงอี้ฟางเองก็ดูออกว่าสถานการณ์ไม่ธรรมดา จึงเดินเข้าไปรับเจาเจามาอุ้ม
“เจาเจาเป็นเด็กดี ไปเล่นกับพี่เยี่ยนเอ๋อร์นะ”
เมื่อเห็นเจาเจาเข้าไปในห้อง เซียวเหิงก็เดินตามเหลยกั๋วเทาไปยังลานบ้านของพวกเขา
เหลยกั๋วเทาพยักพเยิดไปทางลานบ้านตระกูลเซียว “เจอเธอแล้วใช่ไหม ต่อจากนี้คิดจะทำยังไง?”
เมื่อก่อนเหลยกั๋วเทาเคยเป็นคู่หูของเซียวเหิง เขาเห็นเซียวเหิงเลื่อนตำแหน่งมาตั้งแต่ต้น พูดตามตรง เขาไม่ได้อิจฉาเลยสักนิด
เซียวเหิงเคยประจำการอยู่หน่วยทหารชายแดน ก่อนจะสร้างผลงานสำคัญระหว่างการสืบสวนคดีสายลับอย่างละเอียด เขาทำลายเครือข่ายจารชนขนาดใหญ่ได้ทั้งกลุ่ม น่าเสียดายที่หัวหน้าหนีรอดไปได้ระหว่างปฏิบัติการจับกุมครั้งสุดท้าย ส่วนเซียวเหิงก็ได้รับบาดเจ็บสาหัสจนเกือบเอาชีวิตไม่รอด
ผู้บังคับบัญชาเขตทหารจึงย้ายเขาออกจากหน่วยชายแดนเพื่อคุ้มครองความปลอดภัย
พูดอีกอย่างก็คือ ตำแหน่งรองผู้บังคับการกรมเป็นเพียงจุดเริ่มต้น เขายังมีโอกาสก้าวหน้าไปได้ไกลกว่านี้
เป็นคู่หูกันมาหลายปี เซียวเหิงจะไม่เข้าใจความหมายในคำพูดของเหลยกั๋วเทาได้อย่างไร เขาล้วงมือทั้งสองข้างลงกระเป๋า สายตาทอดมองไปยังที่ไกล