เฉียวเหมยลี่แอบขำอยู่ในใจ
ผู้ชายวัยใกล้สามสิบทำไมถึงทำตัวเหมือนหนุ่มน้อยเลือดร้อนแบบนี้นะ?
ไม่สุขุมเอาเสียเลย
เมื่อเริ่มรู้สึกสนุกขึ้นมา เธอก็เอนศีรษะพิงอกเซียวเหิงเสียเลย
จะว่าไปแล้ว แผงอกของผู้ชายแข็งแรงกำยำจริง ๆ กล้ามเนื้อใต้เครื่องแบบทหารแน่นตึง แม้มีเสื้อผ้ากั้นก็ยังสัมผัสได้ถึงมัดกล้ามที่เกร็งขึ้นมา ทั้งยังได้ยินเสียงหัวใจเต้นแรงตุบ ๆ
ร่างกายนี้เต็มไปด้วยเสน่ห์ดึงดูดจริง ๆ ชวนให้ใจสั่นเป็นพิเศษ
เซียวเหิงมัวแต่สนใจภรรยา อยากรู้แทบแย่ว่าเธอบาดเจ็บตรงไหนบ้าง
เดิมทีร่างนุ่มนิ่มของเธอก็อยู่ในอ้อมแขนเขาอยู่แล้ว ปลายจมูกยังอบอวลด้วยกลิ่นหอมละมุนที่ลอยมาแตะจมูก แค่นี้ก็ท้าทายการควบคุมตัวเองของเขามากพอแล้ว
แต่เฉียวเหมยลี่ยังเอนศีรษะเข้ามาอีก ระยะห่างของทั้งคู่ใกล้จนเขาแทบจะแตะผิวขาวเนียนของเธอได้เพียงแค่ก้มหน้าลง
เซียวเหิงกลั้นหายใจ ระยะทางสั้น ๆ ไม่กี่ก้าวจากห้องครัวไปถึงห้องนอน กลับทำให้เขากลั้นเหงื่อจนชุ่ม
กว่าจะถึงห้องนอน เขาก็วางเธอลงบนเตียง
เซียวเหิงดึงเสื้อให้เปิดออกเพื่อระบายความร้อน
เฉียวเหมยลี่มองไปทางห้องครัวอย่างอาลัยอาวรณ์ «แล้วข้าวล่ะ?»
ถึงเวลาแบบนี้แล้วยังห่วงเรื่องข้าวอีกหรือ เซียวเหิงตอบว่า «เดี๋ยวฉันไปทำเอง ดูแผลของเธอก่อน»
เขาทำกับข้าวเป็นด้วยเหรอ?
เฉียวเหมยลี่ไม่ค่อยแน่ใจนัก แต่ในเมื่อเซียวเหิงบอกว่าจะตรวจแผล งั้นก็ให้ตรวจไปเถอะ
แขนเสื้อถูกพับขึ้น ขากางเกงก็ถลกขึ้นตาม ผิวขาวผ่องนุ่มเนียนที่ซ่อนอยู่ใต้เสื้อผ้าของหญิงสาวจึงเผยออกมาให้เห็นอย่างหมดจด
ความร้อนรุ่มที่เซียวเหิงเพิ่งกดลงไปได้กลับปะทุขึ้นมาอีกครั้ง ขนตาของเขาสั่นไหว ต้องสูดหายใจลึกอยู่หลายครั้งกว่าจะควบคุมมือของตัวเองให้มั่นคง แล้วค่อย ๆ ประคองแขนขาเรียวเล็กของเธอขึ้นมาตรวจดู