หลังจากกล่อมเด็กทั้งสองคนจนหลับ ซูเหมียนก็กวาดตามองห้องของฟู่เยี่ยนชิงไปรอบหนึ่ง ก่อนจะเดินออกจากห้องโถงใหญ่
ห้องของเขายกให้เด็กสองคนนอน ไม่ใช่ที่ให้เธอนอนเสียหน่อย
เมื่อคืนซูเหมียนไม่ได้นอนทั้งคืน ตอนนี้จึงง่วงมากแล้ว
พอเดินออกมาถึงห้องโถงใหญ่ เธอก็ฟุบหน้าลงบนโต๊ะแล้วหลับไปเลย
ท่ามกลางความงัวเงีย ไม่รู้ว่าหลับไปนานเท่าไร จู่ ๆ สติก็เข้าไปในมิติส่วนตัว
ดินดำในมิติของเธอถูกนำไปปลูกผักเมื่อไม่กี่วันก่อน ตอนนี้ต้นอ่อนเขียวชอุ่มก็เริ่มโผล่พ้นดินแล้ว
โตเร็วเหมือนกันนะ ซูเหมียนคิดในใจเงียบ ๆ
เพราะสติเข้ามิติไปโดยไม่ตั้งใจหลังจากหลับไป ตอนนี้เธอจึงยังงัวเงียอยู่บ้าง
พอรู้ตัว ซูเหมียนก็ดื่มน้ำพุวิญญาณไปหลายอึกแล้ว
แย่แล้ว! ร่างกายต้องมีเรื่องอีกแน่!
ซูเหมียนตื่นเต็มตาทันที และก็รู้สึกได้จริง ๆ ว่าสารพิษในร่างเริ่มถูกขับออกมาอีกครั้ง
แต่คราวนี้สิ่งสกปรกที่ขับออกมาไม่ได้ดำคล้ำเหมือนก่อนแล้ว
ซูเหมียนไม่กล้าชักช้า รีบไปห้องครัว กวักน้ำใส่ภาชนะแล้วก่อไฟต้มน้ำต่อทันที
เด็กสองคนไม่ได้อาบน้ำมาหลายวันแล้ว ที่นี่อยู่ทางเหนือ กลางคืนคงหนาว จึงอาบน้ำตอนกลางวันดีกว่า
ซูเหมียนโตมาในชนบทอยู่แล้ว สภาพความเป็นอยู่ในชนบทลำบากกว่าค่ายทหารมาก เธอจึงทำงานในบ้านชั้นเดียวหลังเล็กนี้ได้คล่องแคล่ว
พอน้ำใกล้เดือด สารพิษในร่างก็ถูกขับออกมาเกือบหมด ซูเหมียนรีบคว้าเสื้อผ้าไปอาบน้ำในห้องอาบน้ำแบบง่าย ๆ ที่ต่อเติมไว้ในห้องครัว