ซูเหมียนรู้สึกแปลก ๆ แต่เช้าตรู่ขนาดนี้ ทำไมจู่ ๆ ถึงลุกขึ้นมาซักผ้าเสียล่ะ?
“คุณ... จริง ๆ แล้วไม่ต้องตื่นเช้าขนาดนี้มาซักผ้าก็ได้นะ ให้ฉันซักให้ก็ได้” ซูเหมียนเอ่ยขึ้น
เธอพูดจากใจจริง ปกติฟู่เยี่ยนชิงก็ยุ่งมากอยู่แล้ว
ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้ความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับฟู่เยี่ยนชิงก็เป็นแบบที่ฝ่ายชายออกไปทำงาน ส่วนฝ่ายหญิงดูแลบ้าน
ถึงอย่างไรซูเหมียนก็พูดมาตลอดว่าจะทำธุรกิจ แต่จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่ได้ทำไม่ใช่หรือ?
อีกอย่าง ฟู่เยี่ยนชิงยกทรัพย์สินทั้งหมดในบ้านให้เธอเก็บรักษา การซักผ้าทำอาหารให้เขาก็เป็นเรื่องสมควรอยู่แล้วไม่ใช่หรือ?
แต่ฟู่เยี่ยนชิงแทบไม่เคยให้เธอช่วยซักผ้าเลย เขาซักเองตลอด
ซูเหมียนไม่รู้ว่าเพราะอะไร ตอนแรกเธอนึกว่าอีกฝ่ายไม่ชอบให้เธอแตะต้องเสื้อผ้าชั้นใน
แต่พวกเขาก็อยู่ด้วยกันมานานขนาดนี้แล้ว แค่ช่วยซักผ้าคงไม่ถึงกับรับไม่ได้หรอกมั้ง?
ยิ่งไปกว่านั้น—ตั้งแต่คืนนี้เป็นต้นไป พวกเขาก็จะนอนห้องเดียวกันแล้ว
นอนด้วยกัน ต่อให้ไม่ได้ทำอะไร ร่างกายก็ต้องเผลอสัมผัสกันบ้างอยู่ดี
ฟู่เยี่ยนชิงยอมรับได้ถึงขั้นนอนเตียงเดียวกับเธอแล้ว แค่ช่วยซักผ้าให้คงไม่ไปแตะจุดที่เขารับไม่ได้หรอกใช่ไหม?
ฟู่เยี่ยนชิงกระแอมเบา ๆ สองครั้งก่อนตอบว่า “ถ้ามีเวลา ผมก็ซักเอง ถ้าไม่ว่างคงต้องรบกวนคุณแล้ว”
เขามองซูเหมียน แล้วจู่ ๆ ก็จินตนาการถึงภาพที่เธอซักเสื้อผ้าให้เขาขึ้นมา
นี่ต่างหาก... คือสิ่งที่ภรรยาคนหนึ่งจะทำให้สามี