ทั้งสามคนจากตระกูลฟู่กลับไปแล้ว ซูเหมียนรู้สึกว่าบ้านเงียบเหงาลงทันตา ขณะเดียวกันแรงกดดันที่มองไม่เห็นก็พลอยหายไปด้วย
บ้านกลับมาสงบเหมือนเดิม ส่วนหลิวเสวี่ย พี่หลิว แม่บ้านที่ฟู่เยี่ยนชิงจ้างไว้ ก็ยังคงทำหน้าที่เป็นแม่บ้านชั่วคราวให้พวกเขาต่อไป
หลังจากซูเหมียนกับฟู่เยี่ยนชิงปรึกษากันแล้ว ทั้งคู่ก็เห็นว่ามีคนคอยช่วยงานในบ้านสักคนย่อมดีกว่า
โดยเฉพาะหลังตรุษจีน พวกเขาต้องออกจากค่ายทหารไปราวสองเดือน บ้านพักทางค่ายก็ต้องมีคนคอยทำความสะอาดเป็นประจำ ส่วนผักในแปลงหน้าบ้านและหลังบ้านก็ต้องปลูกให้ทันเวลา
มีหลิวเสวี่ยอยู่ ซูเหมียนก็ไม่ต้องเหนื่อยมากนัก
ถ้าไม่คิดจะจ้างตั้งแต่แรกก็ว่าไปอย่าง แต่ในเมื่อจ้างมาแล้ว ซูเหมียนก็ไม่ใช่คนโง่ งานอะไรที่ลดลงได้ก็ย่อมดี
งานบ้าน ทั้งซักผ้าและทำความสะอาด ล้วนยกให้พี่หลิวจัดการทั้งหมด
ส่วนซูเหมียนก็เริ่มลงมือทำธุรกิจของตัวเอง
ตอนนี้สิ่งที่เธอถนัดที่สุดคืองานฝีมือ ครั้งก่อนตอนออกไปเดินซื้อของ เธอเห็นผู้คนมากมายติดดอกไม้ประดับผมกัน
ซูเหมียนคิดว่าฝีมือของตัวเองต้องทำออกมาได้สวยกว่านี้แน่นอน
วัสดุทำดอกไม้ประดับผมใช้เศษผ้าก็พอ ไม่จำเป็นต้องซื้อผ้าดี ๆ มาใช้
ช่วงก่อนซูเหมียนเพิ่งตัดชุดใหม่ให้เด็ก ๆ สองคนไป อีกทั้งเสื้อผ้าเก่า ๆ ของเธอหลายชุดก็ใส่ไม่ได้แล้ว แทนที่จะทิ้งไป สู้เอามาใช้ให้เกิดประโยชน์ ทำเป็นดอกไม้ประดับผมดีกว่า