เรื่องที่ซูเหมียนมีปัญหากับยายเฒ่าสือแพร่สะพัดไปทั่วเขตบ้านพัก ไม่เพียงเท่านั้น ยังลามไปถึงค่ายทหารด้วย
ที่สำคัญ เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับฟู่เยี่ยนชิง
คราวนี้เกรงว่าคนส่วนใหญ่ในค่ายทหารคงรู้กันหมดแล้วว่าฟู่เยี่ยนชิงมีลูก
แผนกส่งกำลังบำรุง ในห้องทำงาน เจ้าหน้าที่หลายคนกำลังจัดเอกสารไปพลาง คุยเรื่องซุบซิบไปพลาง
ใกล้เวลาเลิกงานแล้ว ทุกคนทำงานเสร็จกันเกือบหมด จึงมีเวลาคุยเล่น
“นี่ พวกคุณได้ยินหรือยัง? ผู้การฟู่ยื่นคำร้องขอแต่งงานแล้ว”
พอได้ยินเช่นนั้น คนในแผนกส่งกำลังบำรุงก็หันไปมองคนพูดพร้อมกัน
คนพูดก็คือเถียนซิน เพื่อนสนิทของสวี่เหยียน
เห็นได้ชัดว่าสวี่เหยียนเองก็ไม่รู้เรื่องนี้
เธอหันไปมองเถียนซิน ขมวดคิ้วถาม “เธอรู้เรื่องนี้ได้ยังไง? พูดอะไรส่งเดชไม่ได้นะ”
เถียนซินกลับมองสวี่เหยียนอย่างสะใจ ก่อนยิ้มตอบ “ฉันไม่ได้พูดส่งเดชนะ ฉันเห็นกับตาเลย!”
พอเธอพูดจบ คนที่ชอบเรื่องซุบซิบคนอื่นจะนั่งติดอยู่ได้อย่างไร ต่างพากันเดินไปล้อมรอบโต๊ะของเธอ
“ตกลงเรื่องเป็นยังไงกันแน่? เล่ามาให้ชัดสิ”
“ผู้การฟู่จะแต่งงานจริงเหรอ? จะแต่งกับใครล่ะ?”
“จะใครได้อีก ก็ผู้หญิงอ้วนที่คลอดลูกให้เขาสองคนนั่นแหละ”
“จริงเหรอ? ผู้การฟู่มีลูกกับผู้หญิงอ้วนคนนั้นจริง ๆ เหรอ? ไม่คิดเลยว่าผู้การฟู่จะ...”
“จะปลอมได้ยังไง ได้ยินว่าหลายวันก่อนยังพาคนเข้าเมืองไปตรวจพิสูจน์ความเป็นพ่อแม่ที่โรงพยาบาลเลย”