ซูเหมียนไม่ได้สนใจพวกเขาอีก เธอตรงไปก่อไฟในครัวแล้วต้มบะหมี่
คนอื่นไม่ได้ตามเข้าไปด้วย เพราะฟู่เยี่ยนชิงต้องอยู่คุยกับผู้เฒ่าทั้งสอง ส่วนฟู่ชินเหยาก็ไม่สนิทกับซูเหมียน จึงไม่เข้าไปในครัวช่วยทำอาหารด้วยอยู่แล้ว
ยิ่งไปกว่านั้น ฟู่ชินเหยาเติบโตมาอย่างสุขสบายจริง ๆ
คุณปู่ฟู่เป็นผู้มีคุณูปการในการก่อตั้งประเทศ แม้ตอนนี้จะเกษียณกึ่งหนึ่งแล้ว แต่เส้นสายและความสัมพันธ์ยังคงอยู่
บิดาของฟู่เยี่ยนชิง ฟู่เผยจี้ ปัจจุบันได้เลื่อนขึ้นเป็นผู้บัญชาการกองพลประจำค่ายทหารเมืองปักกิ่งแล้ว อีกทั้งยังมีคุณปู่ฟู่คอยหนุนหลัง และฟู่เยี่ยนชิงเองก็เอาการเอางาน เห็นได้ชัดว่าตระกูลฟู่มีอนาคตสดใส
ผู้หญิงในตระกูลฟู่แทบไม่ต้องทำอาหาร พอมาถึงรุ่นของฟู่เยี่ยนชิง ที่บ้านก็มีแม่บ้านคอยดูแลมาโดยตลอด พวกเขาไม่เคยต้องกังวลเรื่องกินอยู่เลย
ดังนั้น ต่อให้ฟู่ชินเหยาเข้าไปในครัว ก็คงช่วยซูเหมียนอะไรไม่ได้ เผลอ ๆ อาจยิ่งทำให้วุ่นวายกว่าเดิม
คุณปู่ฟู่สังเกตสภาพบ้านที่หลานชายอาศัยอยู่ พอเห็นว่าจัดเก็บสะอาดเรียบร้อย ก็พยักหน้าพอใจ
“บ้านนี้ซูเหมียนเป็นคนจัดการทั้งหมดหรือ?” คุณปู่ฟู่ถาม
“ใช่ครับ เธอเป็นคนจัดการทั้งหมด แม้แต่แปลงผักหน้าบ้านกับหลังบ้านก็ปลูกเองคนเดียว” ฟู่เยี่ยนชิงตอบ
“ที่บ้านไม่ได้จ้างแม่บ้านหรือ?”
โดยทั่วไปแล้ว ตำแหน่งผู้บังคับกองพันก็มีสิทธิ์ยื่นเรื่องขอแม่บ้านจากค่ายทหารได้แล้ว
“ไม่ได้จ้างครับ ผมเคยพูดกับซูเหมียนแล้ว เพราะที่บ้านมีเด็กสองคน แต่เธอบอกว่าไม่ต้องจ้าง มีคนนอกอยู่ในบ้านแล้วไม่สบายใจ”