“ใช่แล้ว ผู้ชายคนนี้แหละ!
เขาเดินวนเวียนอยู่แถวตรอกชิงเหอมานานแล้ว ฉันไปซื้อผักตั้งหลายครั้งก็เห็นเขาทุกครั้ง
ผู้ชายคนนี้หน้าตาดุดัน แถมยังมีแผลเป็นกับไฝบนหน้า ดูน่ากลัวมาก ฉันอยากลืมก็ลืมไม่ลงหรอก”
ป้าหลี่พูดอย่างมั่นใจ พลางชี้ภาพวาดของชายคนนั้นแล้วพยักหน้ารัว ๆ
ถึงเธอจะอายุมากแล้ว แต่ก็ยังไม่ได้ตาฝ้าฟางจนมองอะไรไม่ชัด
ชายในภาพมักไปไหนมาไหนกับพี่หยาง ดูปราดเดียวก็รู้ว่าไม่ใช่คนดี
เรื่องที่เกิดขึ้นคืนนี้ยิ่งยืนยันสิ่งที่เธอคาดเดาไว้
“เจ้าหน้าที่ตำรวจคะ หลังจากนี้คงต้องรบกวนพวกคุณแล้ว”
กู้หนิงวางดินสอลง แล้วยื่นภาพวาดในมือให้พวกเขา ดวงตาคู่สวยฉ่ำน้ำสงบนิ่งไร้ระลอกคลื่น
ไม่ประจบ ไม่ถ่อมตนเกินไป จิตใจมั่นคงอย่างยิ่ง
คำไม่กี่คำนี้พลันผุดขึ้นมาในหัวของเจ้าหน้าที่ตำรวจอาวุโส
ผู้หญิงคนนี้มีความสามารถขนาดนี้ อนาคตย่อมไปได้ไกลแน่นอน
“การรับใช้ประชาชนเป็นหน้าที่ของพวกเรา คุณกู้วางใจได้ครับ”
เมื่อมีภาพวาดนี้ การตามหาตัวคนร้ายก็เป็นแค่เรื่องของเวลา
เรื่องนี้สำคัญมาก เบื้องบนก็จับตาดูอยู่เช่นกัน
คนพวกนี้ก่อเหตุท้าทายกฎหมายในช่วงที่ทางการกำลังกวาดล้างอาชญากรรมอย่างเข้มงวดพอดี ตอนนี้จึงเหมาะจะใช้เป็นตัวอย่างให้คนอื่นเห็น
*
กว่าจะวุ่นวายเสร็จก็ผ่านไปตลอดทั้งคืน กว่ากู้หนิงจะกลับถึงบ้านก็ไม่ใช่เวลาเช้าแล้ว
หลังผ่านเรื่องราวมามากมาย เธอก็ไม่รู้สึกง่วงอีกต่อไป จึงเข้าไปในมิติวิเศษเพื่อจัดการธุระเสียเลย
เธอหยิบเมล็ดพันธุ์ผักที่เพิ่งซื้อมาออกมา แล้วใช้ฟังก์ชันปลูกเมล็ดอัตโนมัติ