ชาวบ้านต่างสงสัยกันว่า ทำไมเสิ่นหงอิงที่ปกตินิสัยห้าวหาญ ถึงได้ยิ้มแย้มกับทุกคนราวกับเก็บทองได้มาหลายวันแล้ว
ทำงานก็ขยันขึ้นด้วย
งานที่ปกติต้องใช้เวลาทั้งวันกว่าจะเสร็จ ตอนนี้กลับทำเสร็จได้ในช่วงบ่ายวันเดียว แต้มแรงงานที่ได้ยังมากกว่าพวกผู้ชายตัวโตเสียอีก
คนเดียวทำงานได้เท่ากับสองคน
ไม่น่าแปลกใจเลยที่ย่าเสิ่นจะคอยประคบประหงมลูกสาวคนนี้ไว้ในอุ้งมือ
แม่เสิ่นทำงานในมือเสร็จ ก็แบกจอบวิ่งกลับบ้านอย่างรวดเร็ว
ลูกสาวของเธอเติบโตมาในเมืองตั้งแต่เด็ก คงไม่คุ้นกับชีวิตในชนบทแน่
เธอต้องทำความสะอาดห้องนี้ให้ดี จัดเก็บให้เรียบร้อย แล้วเตรียมเฟอร์นิเจอร์ที่จำเป็นให้ครบ
สาวน้อยรักสวยรักงาม โต๊ะเครื่องแป้งกับตู้เสื้อผ้าขาดไม่ได้
เธอจำได้ว่าช่างไม้เฒ่าที่อยู่ท้ายหมู่บ้านฝีมือดีมาก
ชาวบ้านแต่งงานกันก็ไปจ้างเขาทำข้าวของให้ทั้งนั้น
แม่เสิ่นเดินวนอยู่ในห้องรอบหนึ่ง ก่อนจะหันไปมองเตียงไม้ตรงหน้า
เธอยื่นมือไปกดฟูกสองครั้ง แล้วขมวดคิ้วทันที
ฟูกนี่แข็งเกินไป
ลูกสาวของเธอถูกเลี้ยงดูมาอย่างทะนุถนอม คงนอนไม้กระดานแบบนี้ไม่ไหวแน่
พอดีในห้องของเธอยังมีผ้าห่มนุ่นอีกผืน เธอแกะนุ่นข้างในออกมาแล้วยัดใส่เครื่องนอน พอนอนแล้วจะได้นุ่มขึ้น
แม่เสิ่นลงมือคล่องแคล่ว คิดจะทำอะไรก็ทำทันที
ใช้เวลาไม่ถึงสองสามชั่วโมง เครื่องนอนใหม่เอี่ยมที่ยัดนุ่นจนเต็มก็ถูกปูลงบนเตียงเรียบร้อย
เธอคลึงแขนไปมา สีหน้าเฉียบคมอ่อนโยนลง