“โม่”
“คุณเคยได้ยินโลหะผสมเอนโทรปีสูงไหม?”
เฉิงฉีถอนหายใจออกมาอย่างสั่นเทา พยายามสงบสติอารมณ์
“แน่นอน เคยได้ยินสิ”
“มันเป็นโลหะผสมที่มีการจัดเรียงอะตอมอย่างไร้ระเบียบและล้ำค่าอย่างยิ่ง มักถูกใช้เป็นแกนกลางของชิปในระบบประมวลผลระดับสูงสุด”
“ฉันแปลกใจนะที่คุณรู้จักชื่อโลหะผสมเอนโทรปีสูงด้วย”
“คุณอยากซื้อโลหะผสมเอนโทรปีสูงหรือ?”
“ฉันไม่ได้จะคุยโวหรอกนะ แต่คนที่หาโลหะผสมเอนโทรปีสูงได้ทั่วทั้งระบบสุริยะมีไม่ถึงสิบคน ถ้านับฉันเข้าไปด้วย”
“ยิ่งไปกว่านั้น ถ้าหาช่องทางซื้อขายได้เมื่อไร อำนาจกำหนดราคาของโลหะผสมเอนโทรปีสูงก็อยู่ในมือผู้ขายทั้งหมด”
“ขอพูดตรง ๆ นะ ตอนนี้คุณไม่มีปัญญาจ่ายราคาสูงลิ่วของมันหรอก”
“การซื้อขายของเราจบไปแล้ว ในฐานะนักธุรกิจ เวลาก็คือเงิน ตอนนี้เวลาของฉันมีค่าราว 2,000 เครดิตต่อวินาที ฉันต้องวางสายแล้ว”
น้ำเสียงของโม่ยังคงมีเหตุผลและสงบนิ่ง
“ฉันมีอยู่ 4 ก้อน”
เฉิงฉีเอ่ยขึ้นกะทันหัน
โม่ชะงักไปครู่หนึ่ง “คุณมีอะไร 4 ก้อน?”
เฉิงฉีพูดต่อ “ก่อนหน้านี้ฉันลองชั่งดู หนักประมาณ 410 กรัม”
เสียงของโม่สูงขึ้นเล็กน้อย “คุณมีอะไร 4 ก้อน?”
เฉิงฉีตอบด้วยเสียงสงบ “ฉันตั้งใจจะขายให้คุณ”
โม่สูดหายใจเข้าช้า ๆ “คุณมีอะไร 4 ก้อนนะ?!”
เฉิงฉีเน้นทีละคำ “โลหะ-ผสม-เอน-โทร-ปี-สูง”
ปลายสายเงียบไปนานถึง 30 วินาที
“โม่ เวลาของคุณมีค่า 2,000 เครดิตต่อวินาทีไม่ใช่เหรอ ทำไมเงียบไปล่ะ?”
“เฉิงฉี ก่อนที่ฉันจะไปถึง ห้ามดื่มยากระตุ้นพันธุกรรมพวกนั้นเด็ดขาด ไม่อย่างนั้นธุรกิจนี้ได้พังฉิบหายแน่!”