มองจุดเล็ก ๆ บนท้องฟ้าที่ค่อย ๆ ลับหายไป
กล่องดำเพียงใบเดียวที่บรรทุกโลหะผสมเอนโทรปีสูงกลับมาอย่างโดดเดี่ยว
“แฮะ ๆ”
ส่วนอีกสี่ใบถูกหานไจ่กดทับอยู่ใต้ร่าง พวกมันยังคงบิดดิ้นอย่างดื้อรั้น
หานไจ่เผยรอยยิ้มลามก “เด็กดี ดิ้นไปก็ไม่มีประโยชน์ ต่อให้ร้องจนคอแตกก็ไม่มีใครมาช่วยหรอก!”
ทันใดนั้น
เสียงฝีเท้าหนักอึ้งดังมาจากที่ไกล ๆ
เฉิงฉีหันกลับไป เห็นเงาร่างประหลาดหลายร่างปรากฏขึ้นหลังเนินขยะไม่ไกล
เมื่อมองเห็นใบหน้าของพวกเขาชัด ๆ คิ้วของเฉิงฉีก็คลายลงเล็กน้อย ทั้งยังเผยแววประหลาดใจ
เป็นเจ้าลิงกับลูกน้องนักเก็บขยะอีกหลายคน
ลูกน้องร่างใหญ่บึกบึนคนหนึ่งมีแขนกลขึ้นสนิมติดอยู่บนแผ่นหลัง มันไม่ใช่แขนที่ผ่าตัดเปลี่ยนใส่ แต่เป็นเครื่องจักรแยกชิ้น เขาใช้เข็มขัดกับลวดเหล็กมัดมันไว้ตรงเอว
แขนกลข้างนั้นประคองขยะเทคโนโลยีกองใหญ่ที่มัดรวมกันด้วยเชือกป่าน
“สวัสดีครับพี่ฉี ผมเจ้าลิง!”
“พี่ฉี ผมชื่อสยงจื่อ!”
เจ้าลิงร่างผอมแห้งทักทาย ส่วนสยงจื่อคือเด็กหนุ่มร่างกำยำที่มีแขนกลมัดอยู่บนหลัง
สยงจื่อวางขยะถุงใหญ่ลงกับพื้น แล้วค่อย ๆ แผ่ออกมาทีละชิ้น
แววตาเฉิงฉีไหววูบ เสียงแจ้งเตือนจากเอสทีซีดังขึ้นไม่ขาดสาย
【ตรวจพบสิ่งประดิษฐ์เทคโนโลยีประเภทเดียวกัน】
【ต้องการหลอมหรือไม่】
【ตรวจพบสิ่งประดิษฐ์เทคโนโลยีประเภทเดียวกัน】
【ต้องการหลอมหรือไม่】...
【ตรวจพบสิ่งประดิษฐ์เทคโนโลยีประเภทเดียวกัน】...
“พี่ฉี เวลากระชั้นชิด เงินทุนก็มีจำกัด วันนี้หาได้แค่นี้เองครับ!”