เอาชีวิตรอดบนดาวร้าง: รวมขยะชนิดเดียวกัน สร้างอุปกรณ์ใหม่

ตอนที่ 2 เอาชีวิตรอดบนดาวขยะ: ผสานขยะชนิดเดียวกันเป็นอุปกรณ์ชิ้นใหม่

8 นาที· 2K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

ใบหน้าของเฉิงฉีเปื้อนเขม่าดำ

เขาเบิกตากว้าง น้ำตาคลอหน่วย

หลังคุณปู่จากไป หานไจ่ก็เป็นเพื่อนเพียงคนเดียวของเขา

ก่อนหน้านี้เขายังรับปากไว้ ว่าถ้าเก็บแต้มเครดิตได้ครบ 800 แต้มเมื่อไร จะเปลี่ยนปั๊มไฮดรอลิกตัวใหม่ที่น้ำมันไม่รั่วให้หานไจ่สักตัว แถมต้องเป็นของใหม่เอี่ยม และผ่านการใช้งานมาไม่เกิน 18 มือ

แต่ตอนนี้ หานไจ่ได้ตายจากไปอย่างสิ้นเชิง ไม่มีวันหวนกลับ

แม้ร่างของหานไจ่จะไม่เคยมีไออุ่นเลยก็ตาม

แต่ตอนนี้เฉิงฉีกลับรู้สึกว่า ฝ่ามือเหล็กที่กำอยู่ในมือนั้นเย็นยะเยือกยิ่งกว่าครั้งไหน ๆ

ทันใดนั้น

ไพ่โป๊กเกอร์เจ็ดแปดใบร่วงออกมาจากร่องเกราะตรงแขนของหานไจ่ ทั้งหมดเป็นไพ่คิงกับควีน

แขนของเฉิงฉีสั่นหนักกว่าเดิม «นายถึงกับซ่อนไพ่เป็นแล้วเหรอ?»

แต่ชั่วพริบตาถัดมา

น้ำตาของเฉิงฉีก็ทะลัก เขากุมหน้าผาก สะอื้นถามว่า «ทำไมถึงเป็นแบบนี้?»

【ตรวจพบสิ่งประดิษฐ์เทคโนโลยีที่คล้ายคลึงกัน】

【ต้องการผสานเทคโนโลยีหรือไม่】

เสียงที่เปี่ยมด้วยสัมผัสทางเทคโนโลยีดังขึ้นข้างหู เฉิงฉีสะดุ้ง สีหน้าเหม่อลอยเล็กน้อย ก่อนจะมองหลังมือขวาของตัวเอง

ภายในกำไลข้อมือคริสตัลที่ไม่ทราบที่มา แสงดาวสีน้ำเงินเข้มสี่จุดหมุนวนและกระโดดโลดเต้นอยู่ภายใน พวกมันหมุนคว้าง พลิกตัวไปมา จนเริ่มเคลื่อนไหวอย่างเป็นระเบียบ

«กำไลข้อมือนี่...»

ข้อมือขวาของเฉิงฉีสวมกำไลสีน้ำเงินที่มีแสงเรืองรองไหลเวียน ตัวกำไลค่อนข้างหนา ส่วนที่นูนขึ้นมาด้านบนทอดยาวไปถึงหลังมือ

เฉิงฉีไม่รู้เลยว่ามันคืออะไรกันแน่

คุณปู่บอกว่า ตอนเก็บเฉิงฉีมา มือเล็ก ๆ ขาวนุ่มของเขาก็สวมของชิ้นนี้อยู่แล้ว

ของชิ้นนี้ประหลาดมาก มันปรับรูปร่างตามการเติบโตของเฉิงฉีได้ และแนบสนิทกับข้อมืออยู่เสมอ แทบไม่มีช่องว่าง ผ่านมาสิบกว่าปีโดยไม่ต้องชาร์จพลัง แต่ยังคงมีแสงริบหรี่ไหลเวียนอยู่

ต่อมาคุณปู่บอกว่า นี่อาจเป็นสิ่งประดิษฐ์จากอารยธรรมระดับ 13

แต่ตอนนั้นคุณปู่เริ่มมีอาการสมองเสื่อมตามวัยแล้ว เขาบอกว่าถังปัสสาวะกับฟันปลอมของตัวเองก็เป็นสิ่งประดิษฐ์จากอารยธรรมระดับ 13 ส่วนผ้าอ้อมผู้ใหญ่ที่ใส่ไว้ใต้ชุดป้องกันยิ่งล้ำกว่า เป็นสิ่งประดิษฐ์จากอารยธรรมระดับ 17

หึ่ง—!

ผิวกำไลคริสตัลพลันปล่อยลำแสงสแกนสีน้ำเงินเข้มออกมาสองสาย

สายหนึ่งเลื่อนขึ้นลง สแกนร่างที่พังยับของหานไจ่ ก่อเป็นตาข่ายสีน้ำเงินสานไขว้กัน ปกคลุมร่างหานไจ่ราวกับผืนผ้า กำไลคริสตัลดูเหมือนกำลังเก็บข้อมูลของหานไจ่

ส่วนลำแสงอีกสายพาดไปไกลกว่าสิบเมตร สแกนกองขยะที่อยู่ห่างออกไป

ภายในกองขยะพลันมองเห็นได้ชัดเจน

เฉิงฉีเห็นแจ่มชัดว่า ใต้กองขยะที่อยู่ไกลออกไปมีหุ่นยนต์พี่เลี้ยงรูปร่างคล้ายมนุษย์อีกตัวฝังอยู่ครึ่งหนึ่ง ที่แท้ก็เป็นหุ่นยนต์พี่เลี้ยงรุ่นบี343ที่ถูกทิ้งแล้ว รุ่นเดียวกับหานไจ่

หุ่นยนต์พี่เลี้ยงรุ่นบี343เป็นรุ่นพื้นฐาน ต้นทุนการผลิตต่ำ

ในสังคมกระแสหลักของมนุษย์ หุ่นยนต์แบบนี้พบเห็นได้ทั่วไป สถานะยังด้อยกว่าสุนัขเลี้ยงเสียอีก

เพราะฉะนั้น ในสุสานขยะขนาดมหึมาบนโลกแห่งนี้ หุ่นยนต์บี343ที่ถูกทิ้งคงมีมากกว่าหนึ่งตัวแน่นอน

รูม่านตาของเฉิงฉีสั่นไหวเล็กน้อย «บี343สองตัว ผสานให้เป็นตัวเดียวได้เหรอ?»

【โปรดเลือกต้นแบบสำหรับการผสาน】

เฉิงฉีตกตะลึงเล็กน้อย เขามองหานไจ่ที่อยู่ข้างเท้าโดยไม่รู้ตัว

จู่ ๆ กำไลข้อมือก็เหมือนจะมีระบบจับภาพด้วยสายตา ตาข่ายที่ปกคลุมร่างของหานไจ่เปลี่ยนเป็นสีแดงและกะพริบถี่

【เริ่มการจัดรูปแบบสสาร】

จู่ ๆ ข้อมือของเฉิงฉีก็เกิดแรงขับเคลื่อนขึ้นมาเอง บังคับให้เขาเหยียดแขนขวา ชี้ไปยังบี343ที่อยู่ไกลออกไป

บี343ที่ฝังอยู่ครึ่งตัวและขึ้นสนิมเขรอะพลันเปล่งแสงสีน้ำเงินเข้ม

หลังจากสั่นสะเทือนอย่างประหลาด

ร่างของมันก็แตกสลายกลายเป็นจุดแสงสีน้ำเงินจาง ๆ อย่างเหลือเชื่อ

【สลายเป็นหน่วยพื้นฐาน】

«จัดรูปแบบ...?»

ในใจเฉิงฉีเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ

จากนั้นกำไลคริสตัลก็กลืนจุดแสงสีน้ำเงินเข้าไปในตัว ราวกับสายรุ้งดูดสายน้ำ

มือขวาของเฉิงฉีขยับอีกครั้งโดยที่เขาควบคุมไม่ได้ ชี้ไปยังหานไจ่บนพื้น

แม่น้ำกึ่งโปร่งแสงสายหนึ่งปรากฏขึ้น เชื่อมกำไลคริสตัลเข้ากับหานไจ่ ล่องลอยดุจแพรไหม ราวกับเป็นช่องทางบางอย่าง

กำไลคริสตัลปล่อยจุดแสงสีน้ำเงินออกมาในทิศทางกลับกัน พวกมันเคลื่อนผ่านแม่น้ำสายยาว ก่อนจะ «โปรย» ลงบนตัวหานไจ่

ท่ามกลางหุบเหวขยะมืดมิด แสงที่เปี่ยมด้วยกลิ่นอายเทคโนโลยีส่องประกายขึ้น

ราวกับปาฏิหาริย์ที่ไม่อาจพรรณนา

ร่างของหานไจ่ค่อย ๆ ถูกเติมเต็มให้สมบูรณ์ และดูเหมือนจะมีแรงภายนอกบางอย่างค่อย ๆ ยกร่างขึ้น จนยืนอยู่บนพื้นได้

เวลาเพียงสิบกว่าวินาที แสงเจิดจ้าก็ค่อย ๆ เลือนหาย

เฉิงฉีเบิกตากว้างขึ้นเล็กน้อย

สิ่งที่ปรากฏตรงหน้าเขาคือหุ่นยนต์รูปร่างคล้ายมนุษย์ตัวใหม่เอี่ยม ไม่มีร่องรอยสนิมหรือความเสียหายแม้แต่น้อย!

ทั้งร่างทำจากโลหะผสมสีเงินเข้ม ไหล่กว้างขึ้น ข้อต่อแขนขาประณีตขึ้น และตัวสูงกว่าเดิมเล็กน้อย!

【หุ่นยนต์พี่เลี้ยงเพื่อความปลอดภัย บี897】

【ติดตั้งอุปกรณ์ลาดตระเวนและเฝ้าระวังความปลอดภัยภายในบ้าน สามารถคาดการณ์และตรวจสอบได้อย่างมีประสิทธิภาพก่อนเกิดการบุกรุกหรืออันตราย】

ในชั่วขณะเดียวกัน ฝาครอบบริเวณไหล่ของหุ่นยนต์ตรงหน้าก็พลิกออก เรดาร์สเปกตรัมเต็มรูปแบบขนาดเล็ก 8 เครื่องค่อย ๆ ยกตัวขึ้น แล้วปล่อยคลื่นตรวจจับไปรอบทิศทางโดยไม่มีจุดอับ อากาศรอบด้านสั่นสะเทือนเบา ๆ

เฉิงฉีชะงักงัน

มันอัปเกรดจากระดับบี3เป็นบี8โดยตรง แถมยังได้รับความสามารถใหม่ด้วย

【ตรวจพบสิ่งประดิษฐ์เทคโนโลยีที่คล้ายคลึงกัน】

【ต้องการผสานเทคโนโลยีหรือไม่】

เฉิงฉียังไม่ทันได้ตั้งตัว กำไลคริสตัลก็ส่งเสียงสังเคราะห์อิเล็กทรอนิกส์เย็นชาออกมาอีกครั้ง

กำไลปล่อยลำแสงสแกนสีน้ำเงินเข้มออกมาสองสายอีกครา ล็อกเป้าซากยานอวกาศที่อยู่ไม่ไกล ลำแสงทะลุแผ่นเกราะโลหะผสมมหึมาในพริบตา เผยให้เห็นโครงร่างของหุ่นยนต์พี่เลี้ยงบี343อีกสองตัวอย่างชัดเจน

«ตรงนั้นยังมีบี343ที่ถูกทิ้งอีกสองตัวเหรอ?»

แววตาของเฉิงฉีไหววูบ สถานการณ์ที่ขยะประเภทเดียวกันกองรวมกันเป็นเรื่องพบได้บ่อยมาก เพราะเป็นไปได้สูงว่าพวกมันมาจากยานขนส่งขยะลำเดียวกัน

【โปรดเลือกต้นแบบสำหรับการผสาน】

【เริ่มการจัดรูปแบบสสาร】

ชั่วขณะนั้น บี897สองตัวปรากฏขึ้นตรงหน้าเฉิงฉี

ตัวหนึ่งมีต้นแบบเป็นขยะที่ไม่มีใครเหลียวแล อีกตัวเป็นหานไจ่ที่ตายไปแล้ว

【ตรวจพบสิ่งประดิษฐ์เทคโนโลยีที่คล้ายคลึงกัน】

【ต้องการผสานเทคโนโลยีหรือไม่】

ภายในกำไลคริสตัลปล่อยลำแสงสแกนสองสายออกมาอีกครั้ง สแกนบี897ใหม่เอี่ยมทั้งสองตัว

ลำคอของเฉิงฉีแห้งผากเล็กน้อย «ยังทำต่อได้อีกเหรอ?»

【สลายเป็นหน่วยพื้นฐาน】

【ผสานเพื่ออัปเกรด】

เมื่อเฉิงฉีไม่ได้ขัดขวาง

บี897ตัวที่สองก็ถูก «จัดรูปแบบ» จนกลายเป็นจุดแสงสีน้ำเงินเล็กจิ๋วนับไม่ถ้วน

จากนั้นจุดแสงเหล่านั้นก็เคลื่อนผ่านแม่น้ำกึ่งโปร่งแสงที่เปล่งประกาย มารวมตัวกันบนบี897ซึ่งมีหานไจ่เป็นต้นแบบ

พูดอีกอย่างก็คือ

หลักการผสานพื้นฐานของกำไลคริสตัลคือ สี่ตัวรวมเป็นสองตัว แล้วสองตัวรวมเป็นหนึ่ง ระดับจะค่อย ๆ สูงขึ้นตามลำดับ

30 วินาทีต่อมา

แสงเทคโนโลยีเจิดจ้าค่อย ๆ เลือนหาย

รูม่านตาของเฉิงฉีหดแคบลง บี897ตรงหน้าเปลี่ยนแปลงไปอีกครั้ง

มันสูงใหญ่ขึ้นกว่าเดิมเล็กน้อย แขนขากำยำขึ้นมาก มองเห็นได้ชัดว่าข้อต่อทุกส่วนแข็งแรงขึ้นอย่างมหาศาล ดูเหมือนจะรองรับแรงบิดได้มากกว่าเดิม

โดยเฉพาะฝ่ามือกลไกทั้งสองข้างที่เปลี่ยนจากสีเงินเข้มเป็นสีเงินเทา ความแข็งของวัสดุดูเหมือนจะเพิ่มขึ้นไปอีกระดับ

【หุ่นยนต์พี่เลี้ยงปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อม เอ24】

【มีความสามารถในการปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมสูง ไม่ว่าจะเป็นสภาพอากาศสุดขั้วหรือภูมิประเทศซับซ้อน ก็ยังทำงานได้ตามปกติ ภายในร่างยังซ่อนเครื่องมือสำหรับงานทั่วไปหลายชนิด และสามารถปรับเปลี่ยนรูปร่างได้ในระดับพื้นฐาน】

ในชั่วขณะนั้น ขาทั้งสองข้างอันกำยำของเอ24เปลี่ยนรูปร่าง ฝาครอบโลหะพลิกและเคลื่อนตัว สายพานโลหะผสมชนิดเบาพลิกออกมาจากด้านในต้นขา เข้ามาแทนที่เท้าทั้งสองข้าง เครื่องยนต์ที่ติดตั้งอยู่ภายในส่งเสียงคำราม ราวกับซ่อนกำลังขับมหาศาลไว้ในสายพาน

ขณะเดียวกัน แขนของมันก็เปลี่ยนรูปร่างเช่นกัน เครื่องมือหลายชนิดพลิกสลับออกมาอย่างต่อเนื่อง ทั้งคีมไฮดรอลิก แม่แรงไฮดรอลิก ฟันเลื่อยโลหะผสมความเร็วสูง และปืนตัดโลหะที่พ่นเปลวไฟสีน้ำเงินได้

ในฐานะรุ่นอัปเกรด เรดาร์สเปกตรัมเต็มรูปแบบขนาดเล็ก 8 เครื่องบนไหล่ยังคงอยู่ แถมยังเพิ่มระยะตรวจจับและหมุนอย่างเงียบงัน

เฉิงฉีแหงนหน้ามองหุ่นยนต์พี่เลี้ยงระดับเอ24 ซึ่งสูงกว่าเดิมเต็ม ๆ 50 เซนติเมตร ตอนนี้สูงราว 2.3 เมตร

เขาตกตะลึงจนพูดไม่ออก

หุ่นยนต์ผู้ช่วยระดับเอมีราคาขายอย่างน้อย 20,000 แต้มเครดิต บางทีมันอาจพบเห็นได้ทั่วไปบนดาวเคราะห์ต่างดาว แต่สำหรับโลกในตอนนี้ ไม่มีทางมีตัวที่สองแน่นอน

ยิ่งไปกว่านั้น มันยังเป็นของใหม่เอี่ยม

«หานไจ่...?»

เสียงของเฉิงฉีสั่นเครือ «ได้ยินไหม?»

ศีรษะของหุ่นยนต์ตัวนี้ยังดูซื่อ ๆ ไม่ได้ออกแบบให้ดูหล่อเหลา หัวโลหะผสมทรงเหลี่ยมมีดวงตาเป็นเส้นยาวสองเส้น และมีแสงแดงสองจุดกะพริบไปมาอยู่ข้างใน

«เรียนผู้ซื้อ สวัสดีครับ»

«หุ่นยนต์พี่เลี้ยงปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อม เอ24 พร้อมให้บริการคุณ»

«โปรดตั้งค่าเริ่มต้นให้เสร็จสิ้น เพื่อให้ผมรับใช้คุณได้ดียิ่งขึ้น»

เมื่อได้ยินเสียงไร้อารมณ์จากปากหุ่นยนต์ ร่างของเฉิงฉีก็แข็งค้างไปทั้งตัว

นี่คือสิ่งที่เขากลัวที่สุด

แม้ร่างจักรกลจะได้รับการซ่อมแซมแล้ว แต่หานไจ่ก็ไม่มีวันกลับมาอีก

แววตาเขาเอ่อคลอด้วยน้ำตา เฉิงฉียื่นแขนออกไปสัมผัสหน้าอกของเอ24

«เรียนผู้ซื้อ สวัสดีครับ»

«โปรดดำเนินการเปิดใช้งาน»

«ถ้าคุณยืนกรานจะทำอะไรนอกเหนือขั้นตอน ผมก็รับประกันไม่ได้ว่าจะไม่เผลอทำคุณบาดเจ็บนะครับ»

หุ่นยนต์ยังคงมองตรงไปข้างหน้า

«???»

มือของเฉิงฉีหยุดชะงัก

ทำไมฉันถึงได้กลิ่นคุ้น ๆ แบบนี้นะ?

เอ24ที่เพิ่งออกจากโรงงานจะพูดแบบนี้ได้ยังไงกัน?

«ช่างมันเถอะ!»

«ฉันแกล้งทำต่อไม่ไหวแล้ว!»

«ไอ้เจ้าทึ่ม อย่ามาจับหน้าอกฉันสิ!»

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป