ยานรบอวกาศรุ่นเหยี่ยว เคอาร์เอฟศูนย์สอง แห่งสหพันธ์กาแล็กซี
พันโทหนิงเดินไปตามทางเดินบนสะพานบัญชาการอย่างเชื่องช้า
ลำแสงจากโคมไฟเหนือศีรษะสาดลงบนใบหน้าของเขา ทำให้สว่างวูบวาบสลับมืดมิด
ด้านหลังมีทหารสองนายเดินตาม ทั้งคู่กำลังหามกล่องทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าที่ค่อนข้างแบนใบหนึ่ง
พันโทหนิงยืดหลังตรง เดินมาหยุดกลางสะพานบัญชาการ ตรงศูนย์ควบคุมหลักของยาน
เขายกมือขึ้นทำความเคารพอย่างช้า ๆ «ท่านนายพล»
แสงไฟกลางสะพานบัญชาการสลัวมาก
พอมองเห็นเลือนรางว่ามีเก้าอี้กลไกขนาดใหญ่และกว้างตั้งอยู่ตรงนั้น และตรงกลางเก้าอี้มีเงาร่างพร่าเลือนร่างหนึ่ง
«อืม»
เงาร่างตอบเสียงต่ำ «ได้อะไรกลับมาบ้าง?»
พันโทหนิงขยับหลบไปด้านข้างเล็กน้อย
ทหารสองนายด้านหลังวางกล่องสีดำลงกับพื้น เสียงกลไกดังขึ้น ก่อนฝาของกล่องจะเลื่อนไปเปิดอยู่ด้านหนึ่งอย่างช้า ๆ
แสงไฟสีขาวจากด้านล่างของกล่องสว่างขึ้นเช่นกัน
มองเห็นชัดว่าข้างในมีเศษชิ้นส่วนขนาดเล็กใหญ่กว่าร้อยชิ้นวางเรียงอยู่
เศษชิ้นส่วนเหล่านี้ส่วนใหญ่มีผิวเคลือบสีแดง ด้านในเป็นโลหะกึ่งโปร่งแสง ตอนจัดวาง พวกเขาพยายามประกอบคืนให้ใกล้เคียงกับโครงสร้างเดิมที่สุด ตอนนี้มันดูคล้ายร่างมนุษย์ที่ขาดหายไปครึ่งหนึ่ง
คนบนเก้าอี้กลไกค่อย ๆ ยื่นมือออกมา
พันโทหนิงเข้าใจทันที เขาหยิบเศษชิ้นส่วนชิ้นหนึ่งจากในกล่อง แล้วยื่นส่งให้เงาร่างอย่างนอบน้อม
เงาร่างยกชิ้นส่วนนั้นขึ้นหันไปทางแสงไฟที่อยู่ไกลออกไป ดวงตาที่ดูมืดหม่นค่อย ๆ หรี่ลง
«หึ»
เงาร่างหัวเราะเสียงต่ำ
เขาหมุนชิ้นส่วนในมือไปมา มันบิดเบี้ยวจากการถูกความร้อนสูงเผาไหม้ สีเคลือบบนผิวก็หลุดลอกไปทีละน้อย แต่ยังพอมองออกว่าน่าจะเป็นตราประดับอกชนิดหนึ่ง ซึ่งติดอยู่บนร่างกลไก